Cavernoom in ruggenmerg, deel 1

Diagnose

Het begon een paar jaar geleden. Ik bukte mij voorover om de teckel van mijn ouders te aaien. Toen ik ging staan voelde ik in beide benen tintelingen. Het gevoel dat je krijgt na dat je ledemaat ‘in slaap gevallen is’ en je weer in beweging komt, dat prikkende gevoel. Ik heb het heel lang als gevoelloosheid beschreven totdat de fysiotherapeut met een prikkend lopertje over mijn huid heen ging, dit voel ik weldegelijk. Ik ben toen naar de huisarts gegaan en daar kreeg ik de vraag terug: Wat wil je dat ik daaraan ga doen? Het werd niet serieus genomen en ik heb het jaren zo gelaten.

Twee jaar geleden begon ik ineens pijn in mijn zij te krijgen. De huisarts controleerde op gordelroos en spieren, er was niks aan te zien. Toen realiseerde ik mij ineens dat het jeuk was in plaats van pijn. Mijn bloed is afgenomen om functionering van mijn organen te controleren. Dat was allemaal prima. Ik heb nog allergie pillen geprobeerd en zalf tegen schimmels. Dat werkte ook allemaal niet. Tot slot zou er misschien nog een biopt genomen moeten worden omdat de huid verkleurd is (door jeuk ga je krabben waardoor de huid verkleurt..).

Na de fysio poging kreeg ik de doorverwijzing naar het ziekenhuis, afdeling neurologie. Ik moest een MRI laten maken, zie mijn ervaringen daarmee in een andere post. Daar kwam uit dat er iets in mijn ruggenmerg zit wat er niet hoort. Ik moest nog een keer in de MRI zodat er betere beelden van gemaakt konden worden en er moesten beelden gemaakt worden van mijn hersenen. Uiteindelijke conclusie: een Cavernoom in mijn ruggenmerg.

De neuroloog deed het af als iets kleins. Het kwam wel vaker voor. Zijn voorstel was om jaarlijks een scan te gaan maken om het in de gaten te houden óf een doorverwijzing naar een second opinion. Gelukkig was mijn vriend mee die zei dat dat nooit kwaad kon, anders was ik meegegaan in het joviale gedrag van deze neuroloog.

Een paar weken later kreeg ik de uitnodiging van het UMCG van de afdeling neurochirurgie. Na het gesprek daar, ben ik in het eerste ziekenhuis weer in de MRI geweest. De uitslag was: het Cavernoom zit aan de achterkant. Dit is wenselijk want hierdoor is het operabel. Als het aan de voorkant had gezeten zou tijdens de operatie door de onaangetaste kant van het ruggenmerg heen gegaan moeten worden om er bij te komen. Met grote kans meer schade aan te richten. Maar de vaten kluwen ligt aan de goede kant. Toch is het advies om af te wachten. Het kenmerk van een Cavernoom is dat er kleine bloedingen kunnen plaatsvinden waardoor de omvang groeit. Op de scan is een zwarte rand om de kluwen te zien, dit is roest wat overblijft van de bloeding. De kluwen zou idealiter aan de rand van het ruggenmerg moeten bevinden. Zodat tijdens de operatie alleen het vlies opengemaakt moet worden en dat ze dan direct bij het Cavernoom zijn. Op de MRI scans was te zien dat de vaten kluwen nog niet tegen de rand aanligt. Met de neurochirurg is afgesproken dat met een half jaar nieuwe scans gemaakt zouden worden bij het UMCG zelf. Als mijn symptomen veranderden dan zou ik bellen.

De jeuk symptomen kunnen gelinkt worden aan het Cavernoom. Jeuk is een vorm van pijn signalen en aangezien de kluwen ruimte inneemt in het ruggenmerg en dus signalen kan verstoren, kan het hierdoor komen. De symptomen die nu aanwezig zijn kunnen na de operatie blijven, dus dat het nu al blijvende schade is. Dit zou kunnen. Het zelfde geldt voor de tintelingen, het dove gevoel en de pijnen.

Twee maanden later kreeg ik opeens een extreme pijn in mijn rechter bovenbeen waar ik bijna van flauw viel. Ik zat op de bank, had net mijn schoenen aangedaan en op het moment dat ik opstond schoot de pijn er in. Het heeft een kwartier aangehouden en dagen er na had ik nog na-pijn. Voor mijn gevoel werden de tintelingen, verdoofde gevoel en pijnen erger. Ik heb contact opgenomen met het UMCG. Het was niet zo te zeggen of dit in direct verband stond met het Cavernoom, maar om het zeker te weten hebben we weer een MRI scan laten maken.

De uitslag van nieuwe scans: er is niet zichtbaar iets veranderd, maar het was nu wel goed zichtbaar dat het Cavernoom aan de rand van het ruggenmerg bevindt. Het advies van de neurochirurg, en het team waarmee de scans besproken waren, is om nu te gaan opereren. Ik kreeg uitleg over de operatie; De operatie duurt ongeveer 3 uur. De operatie zal door twee chirurgen uitgevoerd worden. Tijdens het opereren houden ze de zenuw-activiteit boven en onder het Cavernoom in de gaten zodat mocht het signaal naar de benen veranderen, dat de chirurgen dit kunnen zien. Als dit gebeurt kan het zijn dat de operatie gestaakt wordt, dat de vaten kluwen blijft zitten, omdat de gevolgen van de operatie te groot zijn. 7 dagen in het ziekenhuis, waarvan 1 dag voor de operatie en daarna 3 dagen bedrust. De overige dagen zijn gereserveerd voor als het nodig is. Als ik het ziekenhuis zal verlaten zal ik lopend er uit gaan. De operatie zal binnen 6 weken plaatsvinden. Na deze informatie zijn we direct bij de anesthesist langs geweest. En nu is het wachten op de uitnodiging.

Cartridge kopen voor HP Deskjet 2600 series

Deze printer heeft een zwarte en tri-color cartridge. Gelukkig kon ik vandaag, d.d. 11-02-19, deze gewoon bij de Primera kopen. Super handig en lekker dichtbij voor mij.

De printer moet aanstaan als je de cartridge wil vervangen. Open het klepje en de cartridges schuiven naar het midden. Na de nieuwe erin te hebben gedaan en het klepje weer dicht te hebben gedrukt, drukt de printer een pagina af die je daarna op de glasplaat moet leggen. Druk op kleur of zwart kopiëren en na wat gepruttel is de printer klaar voor gebruik.

Kleine auto voor lange mensen (2m+)

*Update (29-07-19): We hebben een auto gekocht, zie laatste paragraaf.


*Update (30-3-19): We hebben nieuwe auto’s gepast met de gedachte misschien private lease te gaan doen.


*Update (11-2-19): We hebben weer wat auto’s gepast dus deze heb ik aan de onderste lijst toegevoegd.

Mensen met een gemiddelde lengte zullen in alle auto’s achter het stuur passen. Voor lange mensen is het niet zo vanzelfsprekend dat ze comfortabel kunnen rijden. Voor extreem lange mensen is het misschien zelfs gevaarlijk in veel auto’s omdat remmen en gas geven ronduit onmogelijk voor hun is.

Ik had op internet gezocht naar auto’s voor lange mensen en op verschillende fora waren er wel topics over. Maar de mensen spreken elkaar ook tegen. De één van 2+ meter past wel in een auto en de ander van 2+ meter juist helemaal weer niet. Ik weet dat alle lange mensen verschillen van bouw en verhoudingen, maar dat helpt de zoektocht naar informatie over auto’s niet. Ik had een lijst gemaakt met alle gegevens die ik op internet kon vinden over ‘kleine’ auto’s en lange mensen:

Merk
Model
Lengte bron
Daihatsu
Sirion
1,86m
Cuore
2,04m
Volvo
460
740
Volkswagen
Polo
1,85m
Golf
1,94m
Up
1,96m
Fiat
Panda
1,96m
Grande Punto
2m+
Seat
Toledo
Arosa
Skoda
Citigo
2m+
Fabia
1,98m
Renault
Twingo
2m+
Captur
2,21m
Megane Grande Tour
Hyundai
Atos
Accent
1,94m
i30 Wagon
2,21m
Opel
Corsa
2m
Karl
Agila
Adam (rocks)
Astra
Vectra
Mitsubishi
Colt CZ5
2m
Citroën
C1
C4 Picasso
Toyota
Aygo
1,93m
Auris
Ford
Fiesta
Daewoo
Tacuma
Suzuki
Splash
Swift
2,21m
Peugeot
206
1,94m
Lancia
Ypsilon
Audi
RS Q3
80

Mijn vriend is een lange man van 2,02 meter. Naast het feit dat hij lang is, is hij ook breed gebouwd. Zijn lengte zit vooral in zijn benen. Heel veel auto’s past hij niet in omdat óf zijn knieën hoger zitten dan de onderkant van het stuur, óf zijn been zit oncomfortabel geklemd tussen het stuur en de middenconsole, óf bij een 4-deurs kijkt hij tegen de deurpost als hij naar links kijkt, óf zijn voet (schoenmaat 52) raakt tijdens gas geven tegelijkertijd ook de rem óf hij komt niet eens in de auto met de stoel op de achterste stand. Aangezien ik verwacht dat er meer mensen met hetzelfde probleem rondlopen schrijf ik dit verhaal.

Vandaag (d.d. 19-01-2019) zijn we gaan auto’s passen. We zijn op zoek naar een kleine auto (niet duur in de wegenbelasting en makkelijk te parkeren). In verband met een budget van maximaal 7.000 euro hebben we gekeken naar occasions (tweedehands auto’s). We hebben vandaag meerdere keren gehoord “U moet toch zeker in een .. passen”, mijn vriend heeft alle auto’s geprobeerd die geopperd werden (ook de grotere modellen waar we niet geïnteresseerd in zijn), waarna er met grote verbazing geconstateerd moest worden dat het inderdaad niet paste en zoiets hadden ze nog nooit meegemaakt.

Ik heb alles bijgehouden op papier zodat we terug kunnen kijken welke auto’s we al geprobeerd hebben en hoe de auto zit. Voor de rating gebruiken wij 1 tot 5 sterren. 1 ster betekent dat het echt niet past en onmogelijk is om in de auto te kunnen rijden. 5 sterren betekent dat mijn vriend daadwerkelijk in de auto zou kunnen rijden zonder problemen:

Merk
Model
Bouwjaar
Variant
Rating
Alfa Romeo
MiTo
2014
Driedeurs. Pedaalproblemen.
Audi
A4
2004
Citroën
C1
Fiat
500
2018
Fiat
Bravo
2009
★★★★★
Fiat
Panda
Fiat
Punto
2013
Pedaalproblemen.
★★★
Fiat
Punto
2016
Vijfdeurs.
★★★★
Ford
C-Max
2007
★★★★
Ford
Fiesta
2011
Driedeurs.
★★★
Ford
Fiesta
Vijfdeurs variant.
★★★
Ford
Focus
2011
★★
Ford
Ka
2011
★★
Kia
Picanto
Vijfdeurs.
★★
Kia
Picanto
Driedeurs.
★★★
Kia
Venga
★★
Mercedes
A
2008
Neigt naar 1 ster.
★★
Mitsubishi
Spacestar
2003
Opel
Corsa
2006
★★★★
Opel
Karl
2018
Opel
Astra
2010
Pedaalproblemen.
★★★★
Opel
Zafira
2010
Peugeot
107
Renault
Twingo
2007
★★
Renault
Sport
Renault
Clio
2011
Renault
Megane
2009
Seat
Altea
2009
Pedaalproblemen.
★★★★
Skoda
Citigo
2015
Vijfdeurs.
★★
Skoda
Roomster
Smart
4
★★
Suzuki
Splash
★★
Toyota
Aygo
2010
Toyota
Yaris
2007
Volkswagen
Fox
2005
★★★★
Volkswagen
Golf
2003
★★★★
Volkswagen
CrossPolo
2007
★★★
Volkswagen
Up
2015
Vierdeurs variant.
★★★★
Volkswagen
Polo
2010
Honda
Jazz
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Opel
Crossland X
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 279 5j (ANWB maart 2019 actie)
★★★★★
Opel
Karl Rocks
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 309 5j (Kamps Almelo)
★★★
Opel
Astra
In 2019 als nieuw bij dealer
Hatchback & Stationwagen
★★★★
Opel
Corsa
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Opel
Adam
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Volkswagen
Golf
In 2019 als nieuw bij dealer
Vervelend hoekje bij deur tijdens uitstappen
★★★★
Volkswagen
Up
In 2019 als nieuw bij dealer
Zit net zoals de Skoda Citigo
★★★
Volkswagen
Polo
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 330 4j, 378 2j (Huiskes Almelo)
★★★★(★)
Seat
Mii
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Seat
Leon
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Seat
Ibiza
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 390 2j (Huiskes Almelo)
★★★
Skoda
Citigo
In 2019 als nieuw bij dealer
Zit net zoals de Volkswagen Up
★★★
Fiat
500
In 2019 als nieuw bij dealer
Audi
A3 Sportback
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Ford
Fiesta
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Peugeot
208
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Peugeot
108
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Peugeot
2008
In 2019 als nieuw bij dealer
Toyota
Yaris
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Toyota
C-HR
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Toyota
Aygo
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Toyota
Corolla
In 2019 als nieuw bij dealer
CItroën
DS3
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Citroën
C4 Cactus
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Citroën
C3 Aircross
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 415 2j (Bennie Wilmink Almelo)
★★★★
Citroën
C3
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Mitsubishi
Space star
In 2019 als nieuw bij dealer

Met pedaalproblemen bedoel ik dat mijn vriend problemen met gas- en rempedalen heeft, omdat zijn voeten te groot zijn en de pedalen te dicht naast elkaar staan. De kans is groot dat hij de rem en gas tegelijk intrapt en dat is levensgevaarlijk.

Welke auto hebben we uiteindelijk gekocht/geleased?

Een Opel Corsa uit 2012. Het stuur kan omhoog/naar beneden én naar je toe/van je af. Door het stuur naar je toe te trekken ontstaat er ruimte voor de benen bij het stuur. Het middenconsole zit mooi naar achter zodat er naast het stuur ook genoeg ruimte voor het been zit. De stoel (zitvlak) kan met een hendel achterover kiepen, waardoor je lager zit en niet tegen het dak aan zit te kijken. De stoel kan ver naar achteren, enige nadeel is dat er eigenlijk niemand meer achter de bestuurder (mijn vriend) kan zitten. We zijn zeer tevreden met de upgrade van Volkswagen Fox naar Opel Corsa.

Notepad++ Plugins zonder Manager

XMLTools Plugin

Download van: https://sourceforge.net/projects/npp-plugins/files/XML%20Tools/ de juiste versie (start Notepad++ en druk op F1 om te zien of je 32 of 64 versie draait). Kopieer XMLTools.dll naar de map Plugins, je kunt daar een submap aanmaken en daar de dll in kopiëren als je dat wil. De inhoud van de map dependencies moet naar de hoofdmap gekopieerd worden waar notepad++.exe staat. Programma opnieuw opstarten en onder de tab Plugins is nu “XMLTools” te vinden.

Compare Plugin

Download van: https://github.com/pnedev/compare-plugin/releases/tag/v2.0.0 de juiste versie (start Notepad++ en druk op F1 om te zien of je 32 of 64 versie draait). Kopieer de inhoud van de zip letterlijk naar de Notepad++ Plugins map. Dus dll los in de plugins map en het mapje ComparePlugin met content ook in de plugins map. Programma opnieuw opstarten en onder de tab Plugins is nu “Compare” te vinden.

SoapUI en certificaten (root & client)

Als de webservice die je wil testen met SoapUI beveiligd is met SSL dan moet je wat instellingen aanpassen in SoapUI zodat je toegang krijgt tot de service. Zonder de certificaten kreeg ik de error iets met wsdl definities of definitions. Die error bleef zolang ik de certificaten niet goed geregeld had.

Oplossing:

Client certificaat in SoapUI bij settings en dan in de tab SSL en het vinkje over Client certificaten aan.

De server waar de webservice op draait moet ook goed ingeregeld zijn. IIS manager heeft bepaalde plekken die aandacht vereisen. Zelfde geldt voor MMC manager.

Users, rechten van die users, juiste certificaat hashes, SSL verwachten, HTTPS bindings, poorten.

Een hond adopteren, wie is de eigenaar?

Ik had interesse in een hond van een stichting die honden uit het buitenland redden. Mijn interesse verdween toen ik over de voorwaarden las op de website van deze stichting. Tot mijn ongenoegen zag ik dat de stichting ten alle tijden eigenaar zal zijn van de hond. Ik snap dat het een manier van indekken is, want zij voelen zich verantwoordelijk voor de hond. Maar ik wil als ‘baasje’ ook echt de eigenaar zijn van mijn hond. Het kan toch niet zo zijn dat ik een hond 10 jaar verzorg en nooit eigenaar zal zijn?

Ik heb wat op internet gezocht en blijkbaar zijn zulke adoptiecontracten of een bruikleenovereenkomst of een koopovereenkomst. Bij een bruikleenovereenkomst blijft het asiel, de stichting of herplaatsingsorganisatie de eigenaar van de hond. Ze kunnen voorwaarden in het contract zetten. Mocht de lener zich daar niet aan houden, dan kan het zijn dat de ‘eigenaar’ de hond kan terugeisen. Bij een koopovereenkomst koop je de hond, net als een product in de winkel. Na kopen ben je de rechtmatige eigenaar van de hond en de verkoper kan geen voorwaarden opleggen aan de koper (bron: Landelijk Informatie Centrum Gezelschapsdieren).

Bij de Rijdende Rechter is het ook een paar keer aan de orde gekomen. Maar de ene keer werd de stichting als eigenaar gezien, omdat de ‘lener’ alleen voor vervoer had betaald en dus niet de hond ‘gekocht’ had. Bij de ander was er wel betaald voor de hond en moest de herplaatsingsorganisatie de hond teruggeven aan de baas.

Lang niet alle dierenasielen, dierenstichtingen, herplaatsingsorganisaties en dierenopvangcentra hebben de door hun gehanteerde voorwaarden op hun website staan. Een paar bedrijven die ik heb gevonden die dat wel op hun website hebben staan zeggen bijvoorbeeld:

  • “Wij vragen aan de nieuwe baasjes een bijdrage in de onkostenvergoeding van 295 euro” en “de registratiechip (de hond is gechipt en de nieuwe baas hoeft deze alleen nog maar te laten registreren op zijn naam)” en tot slot “Stichting AAI zorgt voor goede nazorg en plaatst daarom al haar honden met een contract, waarin onder andere staat dat de hond eigendom blijft van de stichting, dat de hond niet mag worden verkocht of weggegeven (ook niet aan een asiel), dat er niet met de hond gefokt mag worden en dat het nieuwe baasje belooft goed voor de hond te zorgen.” (bron)
  • “Deze adoptieovereenkomst is gebaseerd op bruikleen. DIERENOPVANG KONINGEN blijft te allen tijde eigenaar en de adoptant heeft als bruiklener het recht het dier onder zijn hoede te nemen.” (bron)
  • Het volgende wordt als voorbeeld voor een adoptieovereenkomst aangedragen: “(Jouw naam)is te allen tijde en op alle plaatsen bevoegd toezicht uit te oefenen op de naleving van de onder 1. gestelde voorwaarden.” en “Bij niet-nakoming door bepaling dezer voorwaarden heeft het recht, het dier zonder vooraf gedane opzegging op te eisen, weg te halen en wederom onder zijn hoede te nemen, op welke plaats het dier zich op dat moment ook mag bevinden.” (bron)
  • “Wij spreken heel nadrukkelijk van adoptie omdat dieren altijd het “eigendom” van onze stichting blijven. Dit doen we uitsluitend in het belang van het dier. Het gebeurt te vaak dat dieren na verloop van tijd niet bij hun baasjes kunnen blijven (allergie, verhuizing naar het buitenland, opname in verzorgings- of verpleegtehuis) . Dan willen we , ook na jaren, “onze” dieren zelf weer een goed huis kunnen bezorgen.” en “Daarom vragen wij bij plaatsing een minimale bijdrage als tegemoetkoming in de kosten.” (bron)
  • “Na het lezen van de plaatsingsvoorwaarden wordt een plaatsingsovereenkomst aangemaakt, waardoor het dier ook op uw naam komt te staan. Dit is een bruikleenovereenkomst waardoor het asiel altijd mede-eigenaar blijft.” (bron)
  • “Dierenzorg is wettelijk verplicht al haar asieldieren te voorzien van een microchip. Hiermee zetten we het dier op naam van ons asiel. Als het dier wegloopt of zoek raakt, weten wij zeker dat deze altijd weer bij ons terug zal komen als deze wordt gevonden.” en “Ook gebeurt het dat een dier dan in een ander asiel belandt, waar de medewerkers niets weten van de geschiedenis van het dier. Om die reden laten wij de dieren ook na plaatsing op onze naam staan.” (bron)

Nog een MRI scan, tweede keer ging al beter

Lees hier mijn verhaal over de eerste keer dat ik een MRI scan moest laten maken.

De uitslag van mijn vorige MRI scan was dat er iets zichtbaar op de scans is in mijn wervelkolom. De neuroloog en radioloog kunnen niet zien wat het precies is en daarom moest ik vandaag nog een keer MRI scans laten maken. Deze keer twee onderzoeken: onderzoek van de thoracale wervelkolom en onderzoek van de hersenen. Ik ging naar de afspraak met de verwachting pas na anderhalf uur klaar te zijn, maar na 45 minuten was het gelukkig weer klaar.

Aangezien er een scan van mijn hoofd gemaakt zou worden, had ik al mijn make-up er thuis al afgehaald. Blijkbaar kunnen er metaal-deeltjes in make-up zitten en bij zo’n grote magneet is dat natuurlijk niet goed. Ik had een joggingbroek aan met shirtje met lange mouwen. Zonder bril mocht ik de ruimte in lopen waar het MRI-apparaat staat. De radiologe zei dat ik op mijn rug mocht gaan liggen met mijn hoofd in de hoofdsteun. Het kussen voor onder mijn benen lag al op de plank. Ik kreeg weer oor-beschermers om in mijn oren te doen. Ik was al klaar voor de koptelefoon toen de radiologe met een tweede radiologe met een infuus-setje aankwamen. Ik heb het niet goed kunnen zien, want ik lag natuurlijk al. Maar ze zeiden tegen mij dat ze alvast het infuus klaar gingen maken zodat tijdens de scan ze het contrastmiddel toe konden dienen op het moment dat het nodig was. Blijkbaar zijn bepaalde vloeistoffen in het lichaam zo beter zichtbaar. Infuus inbrengen gebeurt natuurlijk met een naald, dus een plastic buisje bleef achter in mijn arm en de naald ging er weer uit. Dit alles prikte een beetje, maar viel reuze mee. Niet kijken helpt ook vind ik persoonlijk, je voelt toch  niet zoveel in je arm. Ik kreeg niet direct contrastmiddel toegediend, dit gebeurde pas halverwege de scan. De radiologe vertelde mij dat het koud zou aanvoelen, maar het prikte meer in mijn arm eerst en daarna voelde het inderdaad koud aan. Het was geen aangenaam gevoel, maar ook niet pijnlijk. Misschien is meer het idee dat ik weet dat wat in mijn arm gaat, dat ik het ongemakkelijk vond.

Ik had voor de scan nog aan de radiologe gevraagd of ik wat kon bewegen op de momenten dat de machine stil was, aangezien ik de vorige keer geen gevoel meer in mijn armen en benen had van het krampachtig stil liggen. Als het een poos stil is, kun je inderdaad even wat je vingers en voeten bewegen, maar ik mocht niet van positie veranderen omdat anders het lastig is naar de scans kijken als het lichaam er ineens anders bij ligt. Dit vind ik wel begrijpelijk, dus ik heb gehouden bij wat vinger en enkel bewegingen.

In totaal heb ik 10 liedjes gehoord en een reclameblok op de radio. Een paar scans van mijn hoofd waren zo oorverdovend dat ik de radio niet kon horen, op dat moment trilde ook alles heel hard mee zoals bijvoorbeeld het kapje voor mijn gezicht trilde ook. Je hebt er geen last van verder, je ligt er gewoon mee te trillen totdat het weer ophoudt.

Tijdens deze scan werd ik minder vaak heen en weer geschoven in de machine. Voor de scans van mijn hoofd, daar begon het onderzoek mee, schoof ik maar een klein stuk de MRI-tunnel in. Ik kon de rand zien halverwege mijn bovenarm. Voor de scans van mijn rug moest ik wat verder de tunnel in, maar omdat het gebied nu geconcentreerd was op de plek waar ze de vorige keer wat gevonden hadden ben ik maar een paar keer een klein stukje verschoven.

Ik kwam redelijk opgewekt uit het onderzoek, omdat ik had verwacht dat het twee keer zo lang zou duren. Nu is het wachten tot volgende week, dan krijg ik de uitslag te horen van de neuroloog.

 

MRI scan thoracolumbale wervelkolom

Afgelopen week heb ik voor de eerste keer in mijn leven een MRI scan laten maken. Ik had een afspraak bij Radiologie gemaakt voor de scan en ik kreeg een aantal papieren mee waarop uitgelegd staat waar je rekening mee moet houden (geen metalen in of om het lichaam) en hoe het scannen zal verlopen en dat het ongeveer 30 tot 45 minuten zal duren. Ook zat er nog een formulier bij die ik vooraf moest invullen waar je aangeeft of je ergens in je lichaam metalen hebt of dat je zwanger bent etc.

De dag van de afspraak. Als voorbereiding had ik al mijn sieraden thuis al afgedaan en ook had ik een joggingbroek meegenomen. Ik heb heel even in de wachtkamer moeten wachten en toen mocht ik meekomen naar een klein aankleedkamertje met krukje, spiegel, wasbak en toilet. De radioloog vroeg naar het ingevulde formulier, ik kon op alles nee antwoorden dus dat was goed. Daarna mocht ik mijzelf omkleden en helemaal metaalvrij maken. Dus BH uit, ik heb nog even gecheckt of mijn hemd geen metalen dingetjes bij de handjes had, joggingbroek aan, elastiekje uit het haar en tot slot mijn bril af. Na nog even wachten mocht ik mee naar de ruimte waar het MRI apparaat stond. Aangezien ik mijn bril niet op had kon ik helaas niet veel details zien, maar het leek op de MRI apparaten die ik wel eens in ziekenhuis series heb gezien. Zo’n plaat waar je op moet liggen en een groot wit apparaat met een gat er in waar je uiteindelijk ingeschoven wordt. Ik mocht op de plaat gaan liggen (op de rug) met mijn hoofd in een voorgevormde constructie. Terwijl ik dit deed begon de radioloog met uitleggen wat er ging gebeuren en wat ik kon verwachten. Een kussen werd onder mijn benen geschoven, want dit zou lekkerder liggen. Ik moest oordopjes in doen en een koptelefoon opzetten. Hierdoor kon ik de radioloog wat lastiger verstaan. Ze vroeg of ik naar de radio wilde luisteren en dat wilde ik heel graag zodat ik in ieder geval de liedjes kon tellen om enig besef van tijd te hebben. De radio werd aangezet en ik kon de radioloog nog slechter verstaan. Tot slot kreeg ik nog een soort ballon om vast te houden in één hand, ik kon hier in knijpen als ik het niet meer kon volhouden en er direct uit wilde. En toen was het tijd voor de daadwerkelijke scan.

Ik werd een stukje de koker van de MRI machine ingeschoven. Dit gebeurde automatisch en ging sneller dan ik had gezien in ziekenhuis series. Op het moment dat de beweging stopte voelde ik lichte paniek in mij opkomen, omdat de muur zo dicht om mij heen zat. Mijn handen die ik naast mijn lichaam had gelegd schuurde langs de binnenkant. Ik ben absoluut niet claustrofobisch, maar ik moest mijzelf tot rust manen dat het allemaal wel mee viel. Ik schoof nog een stukje verder in de buis. Ik heb mijn ogen maar dicht gedaan, want de aanblik van de binnenkant van de koker waar ik in lag kwam op me af. Na een tijdje stilte begon de scan. Zoals bekend is van een MRI scan, was dit een hard geluid. Alsof je in de discotheek halverwege de zaal staat en dan de bas door je lichaam voelt gaan. Dit duurde een tijd, toen het stopte begon een ander soort geluid met een ander ritme. De ene klonk als een alarm wat afging, de andere als een tandartsboor en weer een andere klonk als een discotheekbas. Af en toe verschoof de plaat (inclusief ik dus) en dan begon er weer een scan. Ik durfde absoluut niet te bewegen, behalve dan te ademen, maar na een tijd voelde ik mijn armen niet meer en een spier in mijn nek begon zeer te doen. Af en toe was er pauze tussen de geluiden door en dan bewoog ik maar een beetje om weer wat gevoel te krijgen en ongemakken weg te strekken. Halverwege kreeg ik ook een droge keel, waardoor het slikken wat moeilijker ging. Toen vroeg de radioloog mij hoe het ging en ik zei ‘prima’. Wat ze daarna zei klonk als ‘we moeten nog even een scan overnieuw doen, het gaat nog drie minuten duren’. Hier werd ik opgewekt van, ik was bijna klaar. Maar het duurde maar en ik weer drie keer verschoven, dus misschien had ze gezegd ‘drie scans’. Na die derde scan moest ik, voor mijn gevoel, lang wachten en meerdere plekken begonnen pijn te doen en ik kreeg jeuk aan mijn neus. Toen zei de radioloog tegen mij dat sommige scans nog niet goed gelukt waren, het zou nog vijf minuten duren. Na anderhalf nummer stopte de scan en na even wachten vertelde de radioloog mij dat het klaar was en dat ze mij er uit zou halen. Wat was ik opgelucht met die mededeling. Na 10 nummers op de radio, plus een reclame blok met het 16:00 uur nieuws mocht ik er eindelijk uit. De plaat schoof er helemaal uit, de radioloog haalde het kussen onder mijn benen vandaan, ik deed alvast de koptelefoon af en de oordopjes uit. Ik moest even weer tot mezelf komen al zittend. Zonder bril zag ik nog steeds niet veel dus ik focuste mij maar op de radioloog. Blijkbaar had het langer geduurd omdat sommige afbeelding niet scherp waren geweest. Dat moet met mijn ademhaling te maken hebben gehad, want verder lag ik zo stil als een dooie pier. Er werd mij nog gevraagd of ik al een afspraak had om de uitslagen door te nemen, dat had ik al geregeld. Toen mocht ik weer het kleedkamertje in en naar huis.

Ik heb er in totaal wel 45 minuten in gelegen en na de tijd voelde ik mij niet fijn. Waarschijnlijk omdat ik toch meer gespannen was dan ik had verwacht. Nu twee dagen later voel ik mij weer prima en als het nodig is zal ik wel weer een MRI scan laten maken, maar ik vond het zeker geen pretje.

*update: Ik heb inmiddels een tweede MRI scan gehad, lees hier over mijn tweede MRI ervaring. Die ervaring is al een stuk beter.