Cavernoom in ruggenmerg, deel 4

Revalideren

Thuis moest ik zelf uitvogelen wanneer ik mijn medicatie moest nemen, want ik had geen idee wanneer ik het precies in het ziekenhuis kreeg. 4 á 5 oxycodon per dag met elke keer 2 paracetamol erbij. En daarmee dagelijks twee zakjes electrolieten-spul voor de darmen. Mijn vriend moest mij helpen met afdrogen na het douchen en onderbroek, broek en sokken aan doen. Dat kon ik echt niet alleen doen tot een week na de operatie. Daarna kon ik eindelijk zelfstandig alles voor elkaar krijgen, op wat voor manier dan ook. De eerste vijf dagen ben ik binnen gebleven, ik voelde mij niet zeker genoeg om buiten rond te lopen. Ik vertrouwde mijn eigen voeten niet, omdat ik een doof gevoel in mijn voeten had. Op de zesde dag heb ik in een kwartje een blokje om gelopen. De wereld voelde heel groot en enorm aan, mijn ogen moesten wennen aan het licht van alle kanten en mijn hoofd moest wennen aan de afstanden van de wereld om mij heen. Maar ik was nergens overheen gestruikeld en dat voelde goed. Anderhalve week na de operatie voelde ik mijn endeldarm, ik kan nauwelijks omschrijven hoe opgelucht ik op dat moment was. Twee weken na de operatie kregen wij onze twee nieuwe hondjes. Twee dwergteckel teefjes van drie jaar oud. We hadden dit zo gepland dat ik tijdens mijn revalidatie toch thuis zou zitten, zodat de honden aan het huis en ons konden wennen. Hierdoor ging ik meer lopen buiten en ik denk dat mijn revalidatie qua conditie hierdoor ook sneller verbeterde.

Op de maandag van de vijfde week na de operatie heb ik telefonisch contact gehad met de bedrijfsarts. Ik nam nog 3 oxycodon per dag, moest minstens 1x per dag nog op bed liggen en was heel emotioneel de hele dag. De bedrijfsarts vond het te vroeg om te beginnen met werken, ook al was van te voren gezegd dat ik na 4 tot 6 weken wel weer zou kunnen werken. Ik moest eerst van de pijnstillers af en aan mijn conditie werken. In week 8 staat een gesprek gepland in het ziekenhuis bij de neurochirurg hebben, de maandag daarna maakten we de afspraak dat ik naar mijn werk zou komen om in persoon te praten met de bedrijfsarts.

Tijdens het gesprek in week 8 met de neurochirurg hebben we besproken hoe het ging en blijkbaar was het te verwachten dat mijn rug nog af en toe pijn deed en dat ik het geestelijk ook niet makkelijk met mijzelf heb. De afkickverschijnselen van de oxycodon (zenuwachtig, misselijk en emotioneel om alles en niks) hebben ongeveer een maand aangehouden. De arts vertelde dat tijdens de operatie geprobeerd is om alles van het Cavernoom weg te halen, maar aangezien deze in het ruggenmerg zit is er heel voorzichtig weggehaald wat ze konden zien. Dit houdt in dat er misschien nog iets van het Cavernoom aanwezig is, misschien hebben ze alles weggehaald. Dit moet blijken uit een MRI die binnen 6 weken zal plaatsvinden (ik heb de oproep inmiddels ontvangen, het is 9 weken na dit gesprek ingepland).

Toen de afkickverschijnselen begonnen af te nemen ben ik voorzichtig begonnen met fitness weer oppakken. Ik kwam er achter dat ik absoluut niet mijn rug moet trainen, maar alles daar omheen kan ik rustig aan met lage gewichten weer beginnen.

Die maandag daarna heb ik de grote reis naar mijn werk gemaakt. De bedrijfsarts wilde 3 uur werken per dag proberen en dan na twee weken proberen weer een besprek met de bedrijfsarts om te kijken hoe dat ging. Elke 20 minuten moet ik even gaan lopen om uit de zithouding te komen. Daarna ben ik naar mijn managers gelopen en hebben we afgesproken dat ik om en om thuis en naar kantoor zou komen om te werken. Dinsdag en donderdag thuiswerken en maandag, woensdag en vrijdag op kantoor werken. Dit beviel mij goed, geestelijk voelde ik mij wat stabieler. Lichamelijk had ik wel meer pijn in mijn bovenrug. Met name een bh dragen ging echt niet, ik ben overgegaan op sport bh-topjes. De topjes, met een dunne band op de rug, zaten nog steeds oncomfortabel, maar de topjes met een breed achterpand gingen wel oke.

Bij het tweede gesprek met de bedrijfsarts hebben we afgesproken dat ik 3 uur per dag ging werken en op therapeutische basis 4 uur per dag als het goed gaat. De week daarvoor had ik mijn nieuwe contract voor 32 uur in de week getekend, woensdag is mijn vrije dag. Dus maandag, dinsdag en donderdag op kantoor werken en vrijdag thuiswerken. Deze twee weken verliepen slecht, ik was heel emotioneel en vermoeid. Dit kwam met name omdat ik niet meer in de middag op bed ging liggen. Hierdoor raakte ik zwaar vermoeid en daar werd ik enorm emotioneel van.

Bij het derde gesprek met de bedrijfsarts hebben we afgesproken om gewoon zo door te gaan totdat het beter gaat verlopen. Ik moet mijn rust pakken. Als het goed gaat kan ik 4 uur per dag werken proberen. De dag daarna heb ik een telefonisch consult gehad met de neurochirurg en ik heb hem gevraagd of ik ooit nog weer een bh zal kunnen dragen. Want op de plek waar een bh band zit zijn net die doornuitsteeksels weggehaald en ik dacht dat het dan toch een zwakke plek is geworden. Volgens de arts moet dit volledig herstellen. Het zijn mijn rugspieren die nog moeten helen en na 14 weken na de operatie zijn ze nog niet volledig geheeld. Via de huisarts zou ik eventueel houdingstherapie kunnen regelen. Met fitness zou ik begeleiding kunnen regelen i.v.m. revalideren en een trainingsschema.

Huidige stand van gevoel na 15 weken na de operatie: Ik heb nog steeds een doof gevoel in beide voeten (hak en kussens middenvoet), linker grote teen is nog steeds overgevoelig, linker bil en naar de schaamstreek is nog steeds doof en het gevoel van de endeldarm is niet altijd even goed. To be continued..

Cavernoom in ruggenmerg, deel 3

Operatie

Zondag om 20:00 uur waren we, mijn ouders en mijn vriend, weer terug in het ziekenhuis en ik moest mij melden op de verpleegafdeling. We werden naar mijn kamer begeleid. Een vierpersoonskamer en er lag 1 vrouw die duidelijk pijn had. We hebben mijn spullen er neergezet en zijn naar de wachtkamer gegaan om de vrouw haar rust te geven. We hebben daar een uur gezeten en toen was het tijd om afscheid te nemen. Toch wel emotioneel, want je weet niet hoe de operatie zal verlopen. Daarna ben ik teruggegaan naar mijn kamer. De verpleegkundige heeft mijn bloeddruk opgemeten en bloed afgenomen. Ze deed het nog niet zolang en gaf aan dat ze hoopte dat het haar zou lukken, gelukkig heb ik makkelijk te prikken vaten en het ging ook in 1 keer goed. Toen mocht ik douchen en mij klaarmaken voor de nacht.

Ik was om 6 uur wakker en een half uur later kwam de verpleging binnen. Ik kreeg bepaalde pillen die ik met een slokje water naar binnen mocht werken. Verder mocht ik niet meer eten of drinken. Ik kreeg een ziekenhuis ‘hemd’ die ik aan mocht doen met alleen mijn onderbroek aan en daarbij kreeg ik super charmante witte steunkousen. De kousen waren duidelijk een maat of 2 te klein, want ik kreeg ze niet aan. Ik heb ze een maat groter gekregen en de verpleging heeft mij geholpen met de kousen aandoen. Ze zaten enorm strak, maar dat is ook de bedoeling van die dingen. Voordat ik werd opgehaald moest ik nog even naar de wc, want je moet met lege blaas hebben als ze een katheter inbrengen (dit doen ze gelukkig nadat je al onder narcose bent).

Om kwart over 7 gingen we met bed en al naar de wachtkamer van de operatiekamers. Ik werd als tweede in de wachtkamer geplaatst. Mijn ziekenhuis-armband werd gescand en er werd gecontroleerd wie ik was, naam en geboorte datum, of ik kon vertellen waaraan ik geopereerd zou worden etc. Daarna kon ik wachten totdat ik opgehaald zou worden voor de operatie. Tijdens het wachten kwamen er nog ongeveer 8 mensen in de wachtkamer. Allemaal mensen die ook geopereerd zouden worden, allemaal in een bed. Er was één jonge meid (tiener) waarvan de moeder mee kwam. Zij mocht een speciaal overal aan doen en haarnetje op het hoofd en blijkbaar mocht zij mee naar binnen. Het kind was ook helemaal in tranen en ze kreeg een spuugbakje, ze zal wel enorm nerveus geweest zijn. Ik hoorde dat ze door de kaakchirurg geholpen zou worden. Op dat moment wilde ik ook dat iemand met mij mee gegaan was. Natuurlijk is dat niet nodig, maar de gedachte aan dat ik steun aan iemand had op dat moment.. Enfin, de een na de ander werd opgehaald en ik zag de klok zowat 45 minuten verder gaan totdat ik uiteindelijk ook werd opgehaald. Door twee vriendelijke anesthesisten werd ik in mijn bed naar de Operatie Kamer voortbewogen.

In de OK waren ongeveer 15 mensen aanwezig (ik was hier al op voorbereid dat ik niet moest schrikken van alle mensen die er zouden zijn), ook bekende gezichten van de neuroloog en onderzoeker en natuurlijk de professor die mij zou opereren. Eerst werd de TimeOut gehouden. De neurochirurg vertelde de hele kamer wie ik was en vroeg mij waar ik aan geopereerd zou worden. Ze namen door wie en wat er allemaal aanwezig moest zijn. Ten slotte werd mij nog gevraagd of ik nog vragen had; Ik heb ze succes gewenst. Hopend dat de operatie zou slagen. Daarna werden er allemaal plakkers op mijn armen geplakt, knopen van mijn hemd moesten daarvoor open. Ik kreeg infusen op mijn handen. Ik kreeg een mondkap op waar bij werd gezegd dat het puur zuurstof was en dat ik daar niet van zou slapen. Er werd mij verteld dat ik mij dronken zou voelen. Dat voelde ik daarna ook direct, dat zware gevoel in je hoofd en daarna was ik weg.

Ik kan mij niet veel herinneren van het wakker worden na de operatie behalve dat ik erge pijn had en enorm koud. Ik kreeg een gigantische warme deken over en ik weet dat dat heerlijk voelde. Ik kreeg ook een morfinepomp omdat het allemaal zo pijnlijk was. Langzaam aan werd ik wakker en voor mijn gevoel heb ik daar nog best wel een tijd gelegen in de uitslaapkamer. Ik hoorde de verpleging zeggen dat ik naar de afdeling gebracht zou worden en dat de familie al aan het wachten was. Dat was ook zo. Mijn ouders en vriend waren inderdaad al op de kamer. Ik had een pijnlijke plek op mijn wang onder mijn rechter oog en een kleine bult op mijn voorhoofd. Blijkbaar plakken ze je ogen dicht tijdens een operatie en met het er aftrekken was blijkbaar mijn huid geschaafd. En de bult; Ik gok dat ik lomp omgedraaid ben en ergens tegenaan geknald ben. Op mijn hoofd kon ik twee plekken vinden waar opgedroogd bloed in mijn haar zat, blijkbaar waren hier de schroefjes in mijn hoofd gedraaid, overigens heeft dat nooit pijn gedaan. Enfin, ik geloof dat de neurochirurg die dag nog langs geweest is om te vertellen dat het allemaal goed was gegaan. Ik moest 48 uur bedrust houden en dan woensdagmiddag zou ik op de rand van het bed mogen zitten.

De eerste nacht na de operatie was een opeenvolging van uurtje slapen, uurtje wakker, uurtje slapen, etc. ’s Ochtends werd ik door de verpleging gewassen, poedelnaakt op bed met een gordijntje om het bed. Ik zei dat mijn been zo pijnlijk was. Toen de kousen afkwamen deed dat eerst vreselijk pijn en daarna ebde de pijn weg. Blijkbaar zaten de kousen gewoon echt te strak.. Daarna moest ik mij op mijn zij draaien zodat ze mijn achterkant kon wassen. Eerst lukte het draaien niet eens, want duhh operatie aan de rug en BEDRUST (ging er door mijn hoofd). Maar nee ik moest draaien, ik kreeg een duwtje tegen de kont en het been en ik moest voor my dear life vastklampen aan het bedframe om mijzelf in die positie te houden. Ik vind het nog steeds belachelijk, maar er moest ook naar mijn wond gekeken worden en dat kon natuurlijk ook niet op een andere manier. Alles zag er goed uit en blijkbaar is de drain (drain om wondvocht af te voeren van binnenuit) er toen uitgehaald. Hier kwam ik de tweede dag achter toen de verpleging mij vertelde dat er geen drain meer in zat.. Anyways; De eerste dag na de operatie bleek mijn bloeddruk laag te zijn, wat zou kunnen komen door pijn en morfine. Ik had blijkbaar de verkeerde waardes doorgegeven aan mijn moeder, die direct de afdeling had gebeld van dat het allemaal niet goed was maar gerust werd gesteld dat ik niet de juiste waardes had verteld. I blame the morphine xD. De eerste dag na de operatie kreeg ik ook allemaal middeltjes om mijn ontlasting weer op gang te helpen, maar dat had geen succes.

De tweede nacht na de operatie werd ik ineens heel misselijk. Zo misselijk dat mijn mond van binnen warm werd, gal naar bovenkwam, ik begon te zweten en tegen het overgeven aanzat. Hierdoor was ik redelijk in paniek, want hoe geef je over zonder voorover te kunnen buigen? Mijn hele rug deed mij zeer en het bed kon ik niet eens in 45 graden krijgen dus hoe in vredesnaam zou ik moeten kunnen overgeven. De verpleging had mij een spuugbak gedaan en zei dat ik een beetje op mijn zij moest gaan liggen… Gelukkig is het niet zover gekomen. Ik kwam er zelf mee dat de morfine misschien de boosdoener was, want het gevoel kwam na elke druk op de pomp weer terug. Ook kreeg ik een spuit voor in de mond waar pijnstilling in zat en direct daarna voelde ik licht in mijn hoofd, begon te zweten, suizen in mijn oren en viel bijna flauw. De verpleging nam het in de ochtend door met de zaalarts en daarna kreeg ik oxycodon als pijnstiller. Hierna was de misselijkheid over. Ik werd ook weer gewassen en de wond zag er prima uit. Die dag kreeg ik ook weer middeltjes om mijn ontlasting op gang te helpen, onder andere een drankje met vezels die echt heel vies was en een zetpil. Het was een vreselijk gênant moment dat het gordijntje om mij dicht was, dat er een poepluier om mijn kont was geplaatst en dat ik in een ruimte met meerdere mensen moest poepen. Ik heb drie pogingen gedaan, wat uren duurde maar uiteindelijk lukte het. Maar niet omdat ik het voelde, maar omdat ik weet welke spieren je moet aanspannen om het te doen. En dat was heel zorgelijk voor mij. Ik voelde de zetpil, dus het gevoel bij mijn anus was goed. Maar het gevoel van aandrang in de endeldarm voelde ik niet.. Naast dat ik mij vreselijk schaamde omdat ik mijzelf er onder had gepoept was ik enorm verdrietig dat ik blijkbaar mijn endeldarm niet voelde. Daarnaast merkte ik tijdens het schoonmaken dat ik mijn linkerbil niet goed voelde.

De tweede dag na de operatie kwamen de neuroloog en onderzoeker weer langs om de testen bij mij af te nemen. Het gevoel van de benen werden gecontroleerd met een scherp en stomp object, een apparaat die trillingen doorgeeft, etc, het werd duidelijk dat bij mijn tenen ik overgevoelig was. Ook werd mijn kracht weer getest die gelukkig net zo goed was als voor de operatie. Rond 15:00 u kwam de fysiotherapeut langs en die zei dat ik op de rand van het bed mocht gaan zitten. Ik heb haar vragend aangekeken, hoe moet ik dat doen? Twee dagen in bed liggen en je bed niet eens rechtop kunnen zetten omdat die houding te pijnlijk was. Ik was sceptisch over of ik het zou kunnen. Ik wilde aan de rechterkant er uit, dus ik moest mijn rechter been strekken en mijn linker knie optrekken. Hierdoor rol je makkelijker op je zij. Daarna de benen over de rand heen doen en doordat het gewicht van je benen al naar beneden hangen is het makkelijker om jouw bovenlijf van het bed af te duwen. De fysio hielp bij het laatste stuk en ik zat! Ik werd lichtelijk duizelig in mijn hoofd en ik moest even een tijdje zo zitten totdat ik er weer aan gewend was. Toen vroeg de fysiotherapeut of ik het ook zag zitten om een stukje te lopen. Het infuus-ding met katheter-zak werd naast het bed gezet en mocht gaan staan. Verrek dat ging best goed. Uiteindelijk heb ik samen met de fysio een rondje op de afdeling gelopen, wel heel voorzichtig en onwennig maar toch zonder steun. Ik merkte wel direct dat ik mijn voeten niet goed voelde en daarom liep ik ook niet normaal. Ook was de houding van mijn rug voorover gebogen, omdat rechtop lopen voor mijn gevoel gewoon niet kon. De verpleging vond dat de katheter er gelijk uit kon, want ik kon nu naar de wc lopen. De eerste keer op de wc merkte ik weer dat ik mijn linkerbil niet goed voelde, ik kon niet voelen of ik goed op de wc-bril zat. Ik moest met mijn handen controleren of ik juist zat. Ik had duidelijk wel andere symptomen dan voor de operatie.

De derde dag na de operatie (hemelvaart 2019) mocht ik zelf douchen. Alle infusen waren inmiddels er uitgehaald dus het kon. Na drie volle dagen in het ziekenhuis liggen zaten er zo ongelooflijk veel klitten en knopen in mijn haar en het voelde aan als touw. Wat was dat heerlijk om mijn haar te wassen. Alleen bij het afdrogen werd ik wat zweterig en met hulp van de verpleging bij het aantrekken van mijn begon ik weer licht in mijn hoofd te worden en zat ik tegen flauwvallen aan. De verpleegster heeft gauw mijn onderbroek, broek en shirt aangedaan en naar mijn bed gebracht. Toen ik even lag begon het al weer weg te trekken. Ik heb wel vaker dat met pijn mijn bloedsuikers naar beneden zakken en dat ik gauw flauw val. Ze raadde aan om Dextro te kopen, dat gebruiken diabetes patiënten ook als ze merken dat hun bloedsuiker te ver daalt. De zaalarts vond dat ik naar huis mocht als ik dat ook zag zitten en natuurlijk wilde ik het ziekenhuis uit. Het is heel vermoeiend met alle toeters en bellen die dag en nacht afgaan, alle moetjes met wassen ’s ochtend en bloeddruk opmeten en pillen nemen op momenten dat de verpleging het zegt en de hele dag wachten totdat het bezoekuur weer begint.

Mijn buurman (op de kamer) mocht ook dezelfde dag naar huis, die was ook aan de rug geopereerd op dinsdag. Zijn vrouw vertelde dat iemand haar had aangeraden om een vuilniszak te gebruiken in de auto. Hierdoor glijd en draai je makkelijker op de stoel. Ze had bij de verpleging om zakken gevraagd, één voor haar man en één voor mij. Super aardig en achteraf gezien werkte het ook echt heel goed. De verpleging gaf mij verschillende papieren mee. Een brief voor de huisarts voor als mijn ontslag brief vrijdag nog niet bij de huisarts was aangekomen. Handleidingen voor hoe ik thuis kon revalideren. Wat wel en niet te doen etc. Recepten voor de apotheek beneden in het ziekenhuis om gelijk de eerste lading pillen mee te krijgen. Eenmaal beneden was de apotheek dicht i.v.m. hemelvaart…….. Op een papier stond dat het andere ziekenhuis in de stad wel een apotheek had die open was. Mijn zus en zwager zijn daar naartoe gegaan, terwijl mijn vriend en ik buiten dat ziekenhuis hebben zitten wachten in de auto. Dat heeft ongeveer allemaal een uur geduurd, daarna moesten we nog anderhalf uur terug naar huis. Het laatst half uur in de auto kreeg ik het echt voor mijn kiezen en was geen pretje. Maar eenmaal thuis kon ik heerlijk in mijn eigen bed liggen. Een boxspring, lekker hoog en zeer comfortabel.

Hoeveel gram hondenbrokken per dag

Onze dwergteckels krijgen op het moment de brokken van Jarco. We hebben de Medium Eend van Jarco en de Mini Zalm van Jarco. De voedingstabellen op de zakken kunnen niet kloppen als je ze naast elkaar legt.

Jarco Medium Eend

Jarco Mini Zalm

25% Ruw eiwit

12% Ruw vet

3% Ruwe celstof

6% Ruwe as

9% Vocht

3653 kcal/kg Energiewaarde

23% Ruw eiwit

13% Ruw vet

2,4% Ruwe celstof

6,4 Ruwe as

10% Vocht

3700 kcal/kg Energiewaarde

  • 5 – 10 kg 60 – 90 gram per dag
  • 5 kg 100 – 120 gram per dag
  • 6 kg 120 – 135 gram per dag
  • 7 kg 135 – 150 gram per dag
  • 8 kg 150 – 160 gram per dag
  • 9 kg 160 – 175 gram per dag
  • 10 kg 175 – 195 gram per dag

Onze honden wegen 6,6 kg. Van de Medium brokken zouden ze tussen de 65 en 75 gram per dag moeten krijgen. Van de Mini brokken zouden ze tussen de 120 en 135 gram per dag moeten krijgen. Als je naar de energiewaarde van beide zakken kijkt zou er niet zoveel verschil in mogen zitten. Ik ben bang dat onze honden een tijdje te weinig eten hebben gekregen aangezien we eerst ons aan de Medium hoeveelheid hebben gehouden.

Omdat er zo’n verschil tussen de zakken zit in hoeveelheid brokken ze horen te krijgen ben ik dus op onderzoek gegaan naar hoe je zelf kunt berekenen hoeveel gram hondenbrokken honden per dag horen te krijgen. Ik ben drie verschillende berekeningen tegengekomen. Ik weet niet welke juist is of misschien zijn beide berekeningen niet juist. Maar de volgende berekeningen heb ik gevonden op het internet:

Eerste berekening

Onderstaande berekening kijkt naar behoefte kcal van de hond en naar de kcal die de brokken bevatten. Bron 1: https://www.thedogpen.nl/blog/hondenvoeding-tips/

Eerst bereken je het basaalmetabolisme:

70,5 * gewicht hond ^ 0,75

Om de hoeveelheid kcal die de hond per dag nodig heeft wordt het basaalmetabolisme vermenigvuldigd met 1,5 voor een normaal actieve hond en voor een zeer actieve hond wordt er vermenigvuldigd met 2:

Kcal per dag nodig normaal actieve hond = basaalmetabolisme * 1,5

Kcal per dag nodig zeer actieve hond = basaalmetabolisme * 2

Daarna wordt er gekeken hoeveel kcal/kg op de hondenbrokken zak staat aangegeven.

Om uiteindelijk te weten hoeveel gram voer de hond per dag moet hebben deel je de hoeveelheid kcal die de hond per dag nodig heeft door de kcal per 100 gram van de brokken. Tot slot reken van kg naar gram.

Voorbeeld Jarco Medium Eend:

Basaalmetabolisme: 70,5 * 6,6 ^ 0,75 = 290,30

Behoefte kcal hond per dag: 290,30 * 1,5 = 435

Energiewaarde per kg: 3653

Kg brokken per dag: 435 / 3653 = 0,11908

Gram per dag = 119,08

Voorbeeld Jarco Mini Zalm:

Energiewaarde per kg: 3700

Kg brokken per dag: 435 / 3700 = 0,117567

Gram per dag = 117,57

Tweede berekening

Onderstaande berekening kijkt naar behoefte kcal van de hond en naar de kcal die de brokken bevatten. Bron 2: https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwj5iryg-a3kAhUF_aQKHRE6CZgQFjABegQIBBAC&url=https%3A%2F%2Fmaken.wikiwijs.nl%2Fuserfiles%2F5720229dc82357fba80077136dc3c2c8169eacd3.docx&usg=AOvVaw1iCViva03OVhR4AOPj5Fa- (link opent een .docx bestand). Bron 3: https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&ved=2ahUKEwjlhejdua_kAhUYURUIHb9rAksQFjAAegQIABAC&url=https%3A%2F%2Fmaken.wikiwijs.nl%2Fbestanden%2F729263%2FVoeren%2520en%2520Verzorgen_N4_Les%25204-%2520Energieberekeningen.pptx&usg=AOvVaw0i_wMq97xQVpvyqwcnaBrQ (link opent een .pptx bestand).

Eerst bereken je hoeveel percentage koolhydraten zijn op 100 gram brokken:

Koolhydraten = 100% – (%ruw eiwit – %ruw vet – %ruwe celstof – %ruw as – %vocht)

Nu is het mogelijk om de kcal per 100 gram te berekenen. Vermenigvuldig het percentage koolhydraten met 3,5. Het percentage eiwitten vermenigvuldig je ook met 3,5. Het percentage vetten vermenigvuldig je met 8,7. De resultaten hiervan tel je bij elkaar op en dit is de kcal per 100 gram brokken.

Daarna wordt REB (Rust(stofwisselings) Energiebehoefte) berekend:

REB = 30 * gewicht hond + 70

Hiermee wordt de DEB (Dagelijkse Energiebehoefte) berekend:

1,6 * REB = DEB voor intacte volwassen hond

1,4 * REB = DEB voor gecastreerde volwassen hond, neigend tot zwaarlijvigheid, senior hond

Voor dracht, lactatie en groei gelden nog andere factoren, zie bron 3.

Om uiteindelijk de voedingshoeveelheid per dag te berekenen wordt de behoefte van de hond vermenigvuldigd met 100 en dat resultaat wordt gedeeld door kcal van de brokken.

Voorbeeld Jarco Medium Eend:

REB = 30 * 6,6 + 70 = 268

DEB = 268 * 1,4 = 375,20

Koolhydraten: 100% – (25% + 12% + 3% + 6% + 9%) = 45%
Totaal kcal per 100 gram: (koolhydraten 45 * 3,5) + (eiwitten 25 * 3,5) + (vetten 12 * 8,7) = 157,50 + 87,50 + 104,40 = 349,40

Behoefte: 375 kcal per dag

Voeding: 349 kcal per 100 gram

Voedingshoeveelheid: 375 * 100 = 37500 / 349 = 107,45 gram per dag

Voorbeeld Jarco Mini Zalm:

Koolhydraten: 100% – (23% + 13% + 2,4% + 6,4% + 10%) = 45,2%

Totaal kcal per 100 gram: (koolhydraten 45,2 * 3,5) + (eiwitten 23 * 3,5) + (vetten 13 * 8,7) = 158,20 + 80,50 + 113,10 = 351,80

Behoefte: 375 kcal per dag

Voeding: 352 kcal per 100 gram

Voedingshoeveelheid: 375 * 100 = 37500 / 352 = 106,53 gram per dag

Derde berekening

Onderstaande berekening houdt geen rekening met hoe actief de hond is. Er wordt berekend met MegaJoule. Bron 4: https://canibalance.nl/2018/11/08/energiebehoefte-volwassen-honden/

Energiebehoefte (ME, metaboliseerbare energie) = 0,5 MJ per kg lichaamsgewicht ^ 0,75

Op de hondenbrokken zak staat hoeveel kcal per kg van de brokken zijn. Reken dit om naar MJ. Dit is het energiegehalte van het voer.

Voer (kg) = energiebehoefte (MJ) / energiegehalte (MJ)

Voorbeeld Jarco Medium Eend:

Energiebehoefte = 0,5 * 6,6 ^ 0,75 = 2,06

Energiegehalte per kg voer (MJ) = 3653 kcal/kg = 15,29 MJ/kg

Voer (kg) = 2,06 / 15,29 = 0,134

Voer (gram) = 134 gram per dag

Voorbeeld Jarco Mini Zalm:

Energiegehalte per kg voer (MJ) = 3653 kcal/kg = 15,49 MJ/kg

Voer (kg) = 2,06 / 15,49 = 0,132

Voer (gram) = 132 gram per dag

Renske Zalm brokken

Om te kijken hoe de drie berekeningen uitpakken bij een andere hondenbrok heb ik Renske Zalm brokken ook berekend.

Informatie brokken:

26% Ruwe eiwit

13,5% Ruw vet

2,5% Ruwe celstof

8,5% Ruw as

8,5% Vocht

41% Koolhydraten

3900 kcal/kg Energiewaarde

  • 5 kg 90 gram per dag
  • 6 kg 103 gram per dag
  • 7 kg 116 gram per dag
  • 8 kg 129 gram per dag
  • 9 kg 142 gram per dag
  • 10 kg 155 gram per dag

6,6 kg volgens voedingstabel: 110,80 gram

Eerste berekening: 435 / 3900 = 111,54 gram

Tweede berekening: 143,5 + 91 + 117,45 = 351,95. 37500 / 351,95 = 106,55 gram

Derde berekening: 2,06 : 16,33 = 126,15 gram

Taste of the Wild Pacific Stream Smoked Salmon

Om te kijken hoe de drie berekeningen uitpakken bij een andere hondenbrok heb ik Taste of the Wild Pacific Stream brokken ook berekend.

Informatie brokken:

25% Ruwe eiwit

15% Ruw vet

3% Ruwe celstof

8,9% Ruw as

10% Vocht

38,1% Koolhydraten

3600 kcal/kg Energiewaarde

  • 5 – 10 kg 100 – 150 gram per dag

6,6 kg volgens voedingstabel: 116 gram

Eerste berekening: 435 / 3600 = 120,83 gram

Tweede berekening: 133,35 + 87,50 + 130,50 = 351,35. 37500 / 351,35 = 106,73 gram

Derde berekening: 2,06 : 15,07 = 136,70 gram

Resultaten

Volgens de Jarco Medium Eend voedingstabel hoort een hond van 6,6 kg tussen 65 en 75 gram per dag brokken krijgen. Volgens de eerste berekening zou de hond 119 gram per dag brokken nodig zijn. Volgens de tweede berekening zou de hond 107 gram per dag brokken moeten krijgen. Tot slot is volgens de derde berekening 134 gram hondenbrokken per dag nodig.

Volgens de Jarco Mini Zalm voedingstabel hoort een hond van 6,6 kg tussen 120 en 135 gram per dag brokken krijgen. Volgens de eerste berekening zou de hond 118 gram per dag brokken nodig zijn. Volgens de tweede berekening zou de hond 107 gram per dag brokken moeten krijgen. Tot slot is volgens de derde berekening 132 gram hondenbrokken per dag nodig.

Als er wordt gekeken naar de toegepaste berekeningen op de andere merk brokken van Renske en Taste of the Wild lijkt de derde berekening het minst accurate te zijn. De eerste berekening zit het dichtste in de buurt van de voedingstabellen op de hondenvoer zakken.

Mocht iemand ervaring hebben met het berekenen van hoeveel gram brokken de hond per dag hoort te krijgen, dan hoor ik het graag!

Telefoonhouder voor Opel Corsa

Wij hebben gisteren de telefoonhouder zelf ingebouwd en het was super makkelijk. Iedereen kan dit doen en het scheelt hoge inbouwkosten bij een garage. De houder is geschikt voor smartphones met hoes er omheen. Ook een dikke hoes van 2 cm past er in.

Via pdaplus.nl besteld (zie link hieronder). De levering was prima. De schroeven werden er bij geleverd en je kunt ze gewoon door het plaatje heen draaien, dus ook geen boormachine nodig of iets dergelijks.

https://www.pdaplus.nl/brodit-proclip-853967-opel-corsa-2007-angled-mount-high-not-for-cars-with-navigation-or-large-display.html

Gmail notifications stopped (Nokia 8)

Gmail notifications have always worked on my Nokia 8 until three days ago. It took me a day to figure it out, but the battery optimisation was doing it. How to fix?

Go to:
Settings > Apps and notifications > Special app-access > Battery Optimisation

In the drop down (I think default it says ‘Not optimised’) choose All Apps. Select Gmail and choose No optimisating.

This worked for me 😀

 

I was wrong. But I did find out what it was in the end;

      Settings > Manage labels > Primair (check Labelalerts)
      Settings > Manage labels > Social (check Labelalerts)
      Settings > Manage labels > Promotions (check Labelalerts)
      Settings > Manage labels > Updates(check Labelalerts)

Cavernoom in ruggenmerg, deel 2

Voorafgaand aan operatie

Na 3 weken wachten op een uitnodiging voor de operatie heb ik het ziekenhuis gebeld met de vraag wanneer ik de oproep kon ontvangen. Er werd mij verteld dat ik een week voor de operatie de brief zou ontvangen en niet eerder ivm spoedoperaties die tussendoor kunnen komen en waardoor mijn operatie verder geschoven wordt. Dus ik moest gewoon wachten.

Na de volle 6 weken heb ik nogmaals gebeld, de termijn van 6 weken was nu verstreken zonder iets te hebben gehoord. Aan de telefoon kreeg ik de datum 27 mei te horen (2,5 week later op het moment van bellen) onder voorbehoud, de brief zou ik volgende week vrijdag ontvangen als het doorging. Ik was heel dankbaar dat ik nu eindelijk een datum had, maar ik begon aan mijzelf te twijfelen of ik het goed verstaan had dus ik heb twee dagen later nog eens gebeld. De persoon vond het raar dat ik een datum gekregen had, maar inderdaad maandag de 27e zou ik als eerste geopereerd worden. Vrijdag zou de opnamedag zijn, maar aan het einde van de dag zou ik wel weer naar huis mogen. Zondagavond om 20:00 uur zou ik dan weer terug moeten komen voor opname.

Die vrijdag een week later kreeg ik inderdaad de melding dat de brief verstuurd was. Diezelfde dag zat bij de post een andere brief van het ziekenhuis met informatie over een academisch onderzoek. Op zaterdag ontving ik de uitnodigingsbrief van het ziekenhuis, afdeling Neurochirurgie.

De opnamedag. Op de vrijdag voor de operatie moest ik om 10:00 uur mij melden bij de balie. Daarna werd ik doorgestuurd om bloed te laten prikken (bloedgroep en antistoffen). Toen dat gedaan was mocht ik naar de verpleegafdeling. Ik heb mij daar gemeld bij de balie en we moesten even wachten in een kamer. Gratis warme chocolademelk, thee, koffie, het was er allemaal.

Binnen een kwartier werden we gehaald door een verpleegkundige. Zij heeft mij vragen gesteld over de operatie en uitgelegd hoe het allemaal zal gaan verlopen. Zoals of ik 3 dagen bedrust op mijn buik moest doen. De verpleegkundige antwoordde dat bedrust juist op de rug moest, zodat door de druk het ruggenmerg dicht gedrukt wordt. Er werd al veel duidelijk door dit gesprek.

Direct daarna kwam de arts van het onderzoek, hij wilde graag mijn vragen beantwoorden en dan kijken of ik mee wilde doen aan zijn onderzoek. Ik zou de derde van de vijfentwintig kandidaten voor zijn onderzoek zijn. Er zou niet veel anders gebeuren dan wat voor de operatie ook al zou gebeuren, dus ik heb toegezegd dat ik mee zal doen aan het onderzoek.

Een kwartier later werden we opgehaald door een co-assistent van de zaalarts. Zij stelde vragen over mijn symptomen en hoe verder mijn gevoel in mijn hele lichaam is. Daarna gingen we naar een onderzoekskamer waar de zaalarts bij aansloot. Zij hebben bepaalde reflex en neurologische testen gedaan. Ook kon ik vragen stellen over de operatie, wat heel fijn was want daar had ik nog vragen over.

Meteen na dat gesprek kwam de onderzoeker met een neuroloog de onderzoekskamer in. Ook zij hebben verteld wat hun aandeel in het hele proces zal zijn. Zij doen de zenuwbewaking en samen ook de testen voor het onderzoek. Voor de zenuwbewaking zal ik twee schroefjes in mijn hoofd krijgen en plakkers overal op mijn lichaam tot onder mijn voeten, inclusief op mijn schaamlippen en anus. Er zal stroom van boven naar beneden en van beneden naar boven gestuurd worden om de signalen zo goed te bewaken. Omdat je alle spieren zal aanspannen op dat moment krijg ik naast de beademingstube blokken tussen mijn kiezen zodat ik niet op mijn tong of de tube kan bijten. Na deze informatie hebben ook zij reflex en neurologische onderzoeken gedaan en nog extra testen voor het onderzoek. Alles om te meten hoe ik voor de operatie ben en na de operatie dezelfde testen om te meten hoe ik na de operatie ben.

Tot slot moesten we nog anderhalf uur wachten op de chirurg en dat was het zeker waard. Hij had de scan van mijn ruggenmerg afgedrukt en legde uit wat er zal gaan gebeuren. Hij zal een klein sneetje maken op de plek van de Cavernoom. De rugspieren moeten aan de kant gelegd worden. Twee en halve uitsteeksels van de ruggenwervels moeten weggehaald worden om er bij te kunnen. Zenuwbewaking zal boven en onder de Cavernoom gedaan worden. Het hersenvlies moet opengesneden worden en dan zullen ze aankomen bij de Cavernoom. Met een elektrische pincet zal de Cavernoom verschrompeld worden en zo kan het uit het ruggenmerg gehaald worden. Een operatie aan het ruggenmerg zonder het ruggenmerg aan te raken, dat is het doel.

Met al deze informatie mocht ik zwetend weer naar huis. Maandag is de operatie.

Cavernoom in ruggenmerg, deel 1

Diagnose

Het begon een paar jaar geleden. Ik bukte mij voorover om de teckel van mijn ouders te aaien. Toen ik ging staan voelde ik in beide benen tintelingen. Het gevoel dat je krijgt na dat je ledemaat ‘in slaap gevallen is’ en je weer in beweging komt, dat prikkende gevoel. Ik heb het heel lang als gevoelloosheid beschreven totdat de fysiotherapeut met een prikkend lopertje over mijn huid heen ging, dit voel ik weldegelijk. Ik ben toen naar de huisarts gegaan en daar kreeg ik de vraag terug: Wat wil je dat ik daaraan ga doen? Het werd niet serieus genomen en ik heb het jaren zo gelaten.

Twee jaar geleden begon ik ineens pijn in mijn zij te krijgen. De huisarts controleerde op gordelroos en spieren, er was niks aan te zien. Toen realiseerde ik mij ineens dat het jeuk was in plaats van pijn. Mijn bloed is afgenomen om functionering van mijn organen te controleren. Dat was allemaal prima. Ik heb nog allergie pillen geprobeerd en zalf tegen schimmels. Dat werkte ook allemaal niet. Tot slot zou er misschien nog een biopt genomen moeten worden omdat de huid verkleurd is (door jeuk ga je krabben waardoor de huid verkleurt..).

Na de fysio poging kreeg ik de doorverwijzing naar het ziekenhuis, afdeling neurologie. Ik moest een MRI laten maken, zie mijn ervaringen daarmee in een andere post. Daar kwam uit dat er iets in mijn ruggenmerg zit wat er niet hoort. Ik moest nog een keer in de MRI zodat er betere beelden van gemaakt konden worden en er moesten beelden gemaakt worden van mijn hersenen. Uiteindelijke conclusie: een Cavernoom in mijn ruggenmerg.

De neuroloog deed het af als iets kleins. Het kwam wel vaker voor. Zijn voorstel was om jaarlijks een scan te gaan maken om het in de gaten te houden óf een doorverwijzing naar een second opinion. Gelukkig was mijn vriend mee die zei dat dat nooit kwaad kon, anders was ik meegegaan in het joviale gedrag van deze neuroloog.

Een paar weken later kreeg ik de uitnodiging van het UMCG van de afdeling neurochirurgie. Na het gesprek daar, ben ik in het eerste ziekenhuis weer in de MRI geweest. De uitslag was: het Cavernoom zit aan de achterkant. Dit is wenselijk want hierdoor is het operabel. Als het aan de voorkant had gezeten zou tijdens de operatie door de onaangetaste kant van het ruggenmerg heen gegaan moeten worden om er bij te komen. Met grote kans meer schade aan te richten. Maar de vaten kluwen ligt aan de goede kant. Toch is het advies om af te wachten. Het kenmerk van een Cavernoom is dat er kleine bloedingen kunnen plaatsvinden waardoor de omvang groeit. Op de scan is een zwarte rand om de kluwen te zien, dit is roest wat overblijft van de bloeding. De kluwen zou idealiter aan de rand van het ruggenmerg moeten bevinden. Zodat tijdens de operatie alleen het vlies opengemaakt moet worden en dat ze dan direct bij het Cavernoom zijn. Op de MRI scans was te zien dat de vaten kluwen nog niet tegen de rand aanligt. Met de neurochirurg is afgesproken dat met een half jaar nieuwe scans gemaakt zouden worden bij het UMCG zelf. Als mijn symptomen veranderden dan zou ik bellen.

De jeuk symptomen kunnen gelinkt worden aan het Cavernoom. Jeuk is een vorm van pijn signalen en aangezien de kluwen ruimte inneemt in het ruggenmerg en dus signalen kan verstoren, kan het hierdoor komen. De symptomen die nu aanwezig zijn kunnen na de operatie blijven, dus dat het nu al blijvende schade is. Dit zou kunnen. Het zelfde geldt voor de tintelingen, het dove gevoel en de pijnen.

Twee maanden later kreeg ik opeens een extreme pijn in mijn rechter bovenbeen waar ik bijna van flauw viel. Ik zat op de bank, had net mijn schoenen aangedaan en op het moment dat ik opstond schoot de pijn er in. Het heeft een kwartier aangehouden en dagen er na had ik nog na-pijn. Voor mijn gevoel werden de tintelingen, verdoofde gevoel en pijnen erger. Ik heb contact opgenomen met het UMCG. Het was niet zo te zeggen of dit in direct verband stond met het Cavernoom, maar om het zeker te weten hebben we weer een MRI scan laten maken.

De uitslag van nieuwe scans: er is niet zichtbaar iets veranderd, maar het was nu wel goed zichtbaar dat het Cavernoom aan de rand van het ruggenmerg bevindt. Het advies van de neurochirurg, en het team waarmee de scans besproken waren, is om nu te gaan opereren. Ik kreeg uitleg over de operatie; De operatie duurt ongeveer 3 uur. De operatie zal door twee chirurgen uitgevoerd worden. Tijdens het opereren houden ze de zenuw-activiteit boven en onder het Cavernoom in de gaten zodat mocht het signaal naar de benen veranderen, dat de chirurgen dit kunnen zien. Als dit gebeurt kan het zijn dat de operatie gestaakt wordt, dat de vaten kluwen blijft zitten, omdat de gevolgen van de operatie te groot zijn. 7 dagen in het ziekenhuis, waarvan 1 dag voor de operatie en daarna 3 dagen bedrust. De overige dagen zijn gereserveerd voor als het nodig is. Als ik het ziekenhuis zal verlaten zal ik lopend er uit gaan. De operatie zal binnen 6 weken plaatsvinden. Na deze informatie zijn we direct bij de anesthesist langs geweest. En nu is het wachten op de uitnodiging.

Cartridge kopen voor HP Deskjet 2600 series

Deze printer heeft een zwarte en tri-color cartridge. Gelukkig kon ik vandaag, d.d. 11-02-19, deze gewoon bij de Primera kopen. Super handig en lekker dichtbij voor mij.

De printer moet aanstaan als je de cartridge wil vervangen. Open het klepje en de cartridges schuiven naar het midden. Na de nieuwe erin te hebben gedaan en het klepje weer dicht te hebben gedrukt, drukt de printer een pagina af die je daarna op de glasplaat moet leggen. Druk op kleur of zwart kopiëren en na wat gepruttel is de printer klaar voor gebruik.

Kleine auto voor lange mensen (2m+)

*Update (29-07-19): We hebben een auto gekocht, zie laatste paragraaf.


*Update (30-3-19): We hebben nieuwe auto’s gepast met de gedachte misschien private lease te gaan doen.


*Update (11-2-19): We hebben weer wat auto’s gepast dus deze heb ik aan de onderste lijst toegevoegd.

Mensen met een gemiddelde lengte zullen in alle auto’s achter het stuur passen. Voor lange mensen is het niet zo vanzelfsprekend dat ze comfortabel kunnen rijden. Voor extreem lange mensen is het misschien zelfs gevaarlijk in veel auto’s omdat remmen en gas geven ronduit onmogelijk voor hun is.

Ik had op internet gezocht naar auto’s voor lange mensen en op verschillende fora waren er wel topics over. Maar de mensen spreken elkaar ook tegen. De één van 2+ meter past wel in een auto en de ander van 2+ meter juist helemaal weer niet. Ik weet dat alle lange mensen verschillen van bouw en verhoudingen, maar dat helpt de zoektocht naar informatie over auto’s niet. Ik had een lijst gemaakt met alle gegevens die ik op internet kon vinden over ‘kleine’ auto’s en lange mensen:

Merk
Model
Lengte bron
Daihatsu
Sirion
1,86m
Cuore
2,04m
Volvo
460
740
Volkswagen
Polo
1,85m
Golf
1,94m
Up
1,96m
Fiat
Panda
1,96m
Grande Punto
2m+
Seat
Toledo
Arosa
Skoda
Citigo
2m+
Fabia
1,98m
Renault
Twingo
2m+
Captur
2,21m
Megane Grande Tour
Hyundai
Atos
Accent
1,94m
i30 Wagon
2,21m
Opel
Corsa
2m
Karl
Agila
Adam (rocks)
Astra
Vectra
Mitsubishi
Colt CZ5
2m
Citroën
C1
C4 Picasso
Toyota
Aygo
1,93m
Auris
Ford
Fiesta
Daewoo
Tacuma
Suzuki
Splash
Swift
2,21m
Peugeot
206
1,94m
Lancia
Ypsilon
Audi
RS Q3
80

Mijn vriend is een lange man van 2,02 meter. Naast het feit dat hij lang is, is hij ook breed gebouwd. Zijn lengte zit vooral in zijn benen. Heel veel auto’s past hij niet in omdat óf zijn knieën hoger zitten dan de onderkant van het stuur, óf zijn been zit oncomfortabel geklemd tussen het stuur en de middenconsole, óf bij een 4-deurs kijkt hij tegen de deurpost als hij naar links kijkt, óf zijn voet (schoenmaat 52) raakt tijdens gas geven tegelijkertijd ook de rem óf hij komt niet eens in de auto met de stoel op de achterste stand. Aangezien ik verwacht dat er meer mensen met hetzelfde probleem rondlopen schrijf ik dit verhaal.

Vandaag (d.d. 19-01-2019) zijn we gaan auto’s passen. We zijn op zoek naar een kleine auto (niet duur in de wegenbelasting en makkelijk te parkeren). In verband met een budget van maximaal 7.000 euro hebben we gekeken naar occasions (tweedehands auto’s). We hebben vandaag meerdere keren gehoord “U moet toch zeker in een .. passen”, mijn vriend heeft alle auto’s geprobeerd die geopperd werden (ook de grotere modellen waar we niet geïnteresseerd in zijn), waarna er met grote verbazing geconstateerd moest worden dat het inderdaad niet paste en zoiets hadden ze nog nooit meegemaakt.

Ik heb alles bijgehouden op papier zodat we terug kunnen kijken welke auto’s we al geprobeerd hebben en hoe de auto zit. Voor de rating gebruiken wij 1 tot 5 sterren. 1 ster betekent dat het echt niet past en onmogelijk is om in de auto te kunnen rijden. 5 sterren betekent dat mijn vriend daadwerkelijk in de auto zou kunnen rijden zonder problemen:

Merk
Model
Bouwjaar
Variant
Rating
Alfa Romeo
MiTo
2014
Driedeurs. Pedaalproblemen.
Audi
A4
2004
Citroën
C1
Fiat
500
2018
Fiat
Bravo
2009
★★★★★
Fiat
Panda
Fiat
Punto
2013
Pedaalproblemen.
★★★
Fiat
Punto
2016
Vijfdeurs.
★★★★
Ford
C-Max
2007
★★★★
Ford
Fiesta
2011
Driedeurs.
★★★
Ford
Fiesta
Vijfdeurs variant.
★★★
Ford
Focus
2011
★★
Ford
Ka
2011
★★
Kia
Picanto
Vijfdeurs.
★★
Kia
Picanto
Driedeurs.
★★★
Kia
Venga
★★
Mercedes
A
2008
Neigt naar 1 ster.
★★
Mitsubishi
Spacestar
2003
Opel
Corsa
2006
★★★★
Opel
Karl
2018
Opel
Astra
2010
Pedaalproblemen.
★★★★
Opel
Zafira
2010
Peugeot
107
Renault
Twingo
2007
★★
Renault
Sport
Renault
Clio
2011
Renault
Megane
2009
Seat
Altea
2009
Pedaalproblemen.
★★★★
Skoda
Citigo
2015
Vijfdeurs.
★★
Skoda
Roomster
Smart
4
★★
Suzuki
Splash
★★
Toyota
Aygo
2010
Toyota
Yaris
2007
Volkswagen
Fox
2005
★★★★
Volkswagen
Golf
2003
★★★★
Volkswagen
CrossPolo
2007
★★★
Volkswagen
Up
2015
Vierdeurs variant.
★★★★
Volkswagen
Polo
2010
Honda
Jazz
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Opel
Crossland X
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 279 5j (ANWB maart 2019 actie)
★★★★★
Opel
Karl Rocks
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 309 5j (Kamps Almelo)
★★★
Opel
Astra
In 2019 als nieuw bij dealer
Hatchback & Stationwagen
★★★★
Opel
Corsa
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Opel
Adam
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Volkswagen
Golf
In 2019 als nieuw bij dealer
Vervelend hoekje bij deur tijdens uitstappen
★★★★
Volkswagen
Up
In 2019 als nieuw bij dealer
Zit net zoals de Skoda Citigo
★★★
Volkswagen
Polo
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 330 4j, 378 2j (Huiskes Almelo)
★★★★(★)
Seat
Mii
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Seat
Leon
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Seat
Ibiza
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 390 2j (Huiskes Almelo)
★★★
Skoda
Citigo
In 2019 als nieuw bij dealer
Zit net zoals de Volkswagen Up
★★★
Fiat
500
In 2019 als nieuw bij dealer
Audi
A3 Sportback
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Ford
Fiesta
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Peugeot
208
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Peugeot
108
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Peugeot
2008
In 2019 als nieuw bij dealer
Toyota
Yaris
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Toyota
C-HR
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Toyota
Aygo
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Toyota
Corolla
In 2019 als nieuw bij dealer
CItroën
DS3
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★
Citroën
C4 Cactus
In 2019 als nieuw bij dealer
★★★★
Citroën
C3 Aircross
In 2019 als nieuw bij dealer
Private lease: 415 2j (Bennie Wilmink Almelo)
★★★★
Citroën
C3
In 2019 als nieuw bij dealer
★★
Mitsubishi
Space star
In 2019 als nieuw bij dealer

Met pedaalproblemen bedoel ik dat mijn vriend problemen met gas- en rempedalen heeft, omdat zijn voeten te groot zijn en de pedalen te dicht naast elkaar staan. De kans is groot dat hij de rem en gas tegelijk intrapt en dat is levensgevaarlijk.

Welke auto hebben we uiteindelijk gekocht/geleased?

Een Opel Corsa uit 2012. Het stuur kan omhoog/naar beneden én naar je toe/van je af. Door het stuur naar je toe te trekken ontstaat er ruimte voor de benen bij het stuur. Het middenconsole zit mooi naar achter zodat er naast het stuur ook genoeg ruimte voor het been zit. De stoel (zitvlak) kan met een hendel achterover kiepen, waardoor je lager zit en niet tegen het dak aan zit te kijken. De stoel kan ver naar achteren, enige nadeel is dat er eigenlijk niemand meer achter de bestuurder (mijn vriend) kan zitten. We zijn zeer tevreden met de upgrade van Volkswagen Fox naar Opel Corsa.