Cavernoom in ruggenmerg, deel 4

Revalideren

Thuis moest ik zelf uitvogelen wanneer ik mijn medicatie moest nemen, want ik had geen idee wanneer ik het precies in het ziekenhuis kreeg. 4 á 5 oxycodon per dag met elke keer 2 paracetamol erbij. En daarmee dagelijks twee zakjes electrolieten-spul voor de darmen. Mijn vriend moest mij helpen met afdrogen na het douchen en onderbroek, broek en sokken aan doen. Dat kon ik echt niet alleen doen tot een week na de operatie. Daarna kon ik eindelijk zelfstandig alles voor elkaar krijgen, op wat voor manier dan ook. De eerste vijf dagen ben ik binnen gebleven, ik voelde mij niet zeker genoeg om buiten rond te lopen. Ik vertrouwde mijn eigen voeten niet, omdat ik een doof gevoel in mijn voeten had. Op de zesde dag heb ik in een kwartje een blokje om gelopen. De wereld voelde heel groot en enorm aan, mijn ogen moesten wennen aan het licht van alle kanten en mijn hoofd moest wennen aan de afstanden van de wereld om mij heen. Maar ik was nergens overheen gestruikeld en dat voelde goed. Anderhalve week na de operatie voelde ik mijn endeldarm, ik kan nauwelijks omschrijven hoe opgelucht ik op dat moment was. Twee weken na de operatie kregen wij onze twee nieuwe hondjes. Twee dwergteckel teefjes van drie jaar oud. We hadden dit zo gepland dat ik tijdens mijn revalidatie toch thuis zou zitten, zodat de honden aan het huis en ons konden wennen. Hierdoor ging ik meer lopen buiten en ik denk dat mijn revalidatie qua conditie hierdoor ook sneller verbeterde.