Cavernoom in ruggenmerg, deel 4

Revalideren

Thuis moest ik zelf uitvogelen wanneer ik mijn medicatie moest nemen, want ik had geen idee wanneer ik het precies in het ziekenhuis kreeg. 4 á 5 oxycodon per dag met elke keer 2 paracetamol erbij. En daarmee dagelijks twee zakjes electrolieten-spul voor de darmen. Mijn vriend moest mij helpen met afdrogen na het douchen en onderbroek, broek en sokken aan doen. Dat kon ik echt niet alleen doen tot een week na de operatie. Daarna kon ik eindelijk zelfstandig alles voor elkaar krijgen, op wat voor manier dan ook. De eerste vijf dagen ben ik binnen gebleven, ik voelde mij niet zeker genoeg om buiten rond te lopen. Ik vertrouwde mijn eigen voeten niet, omdat ik een doof gevoel in mijn voeten had. Op de zesde dag heb ik in een kwartje een blokje om gelopen. De wereld voelde heel groot en enorm aan, mijn ogen moesten wennen aan het licht van alle kanten en mijn hoofd moest wennen aan de afstanden van de wereld om mij heen. Maar ik was nergens overheen gestruikeld en dat voelde goed. Anderhalve week na de operatie voelde ik mijn endeldarm, ik kan nauwelijks omschrijven hoe opgelucht ik op dat moment was. Twee weken na de operatie kregen wij onze twee nieuwe hondjes. Twee dwergteckel teefjes van drie jaar oud. We hadden dit zo gepland dat ik tijdens mijn revalidatie toch thuis zou zitten, zodat de honden aan het huis en ons konden wennen. Hierdoor ging ik meer lopen buiten en ik denk dat mijn revalidatie qua conditie hierdoor ook sneller verbeterde.

Op de maandag van de vijfde week na de operatie heb ik telefonisch contact gehad met de bedrijfsarts. Ik nam nog 3 oxycodon per dag, moest minstens 1x per dag nog op bed liggen en was heel emotioneel de hele dag. De bedrijfsarts vond het te vroeg om te beginnen met werken, ook al was van te voren gezegd dat ik na 4 tot 6 weken wel weer zou kunnen werken. Ik moest eerst van de pijnstillers af en aan mijn conditie werken. In week 8 staat een gesprek gepland in het ziekenhuis bij de neurochirurg hebben, de maandag daarna maakten we de afspraak dat ik naar mijn werk zou komen om in persoon te praten met de bedrijfsarts.

Tijdens het gesprek in week 8 met de neurochirurg hebben we besproken hoe het ging en blijkbaar was het te verwachten dat mijn rug nog af en toe pijn deed en dat ik het geestelijk ook niet makkelijk met mijzelf heb. De afkickverschijnselen van de oxycodon (zenuwachtig, misselijk en emotioneel om alles en niks) hebben ongeveer een maand aangehouden. De arts vertelde dat tijdens de operatie geprobeerd is om alles van het Cavernoom weg te halen, maar aangezien deze in het ruggenmerg zit is er heel voorzichtig weggehaald wat ze konden zien. Dit houdt in dat er misschien nog iets van het Cavernoom aanwezig is, misschien hebben ze alles weggehaald. Dit moet blijken uit een MRI die binnen 6 weken zal plaatsvinden (ik heb de oproep inmiddels ontvangen, het is 9 weken na dit gesprek ingepland).

Toen de afkickverschijnselen begonnen af te nemen ben ik voorzichtig begonnen met fitness weer oppakken. Ik kwam er achter dat ik absoluut niet mijn rug moet trainen, maar alles daar omheen kan ik rustig aan met lage gewichten weer beginnen.

Die maandag daarna heb ik de grote reis naar mijn werk gemaakt. De bedrijfsarts wilde 3 uur werken per dag proberen en dan na twee weken proberen weer een besprek met de bedrijfsarts om te kijken hoe dat ging. Elke 20 minuten moet ik even gaan lopen om uit de zithouding te komen. Daarna ben ik naar mijn managers gelopen en hebben we afgesproken dat ik om en om thuis en naar kantoor zou komen om te werken. Dinsdag en donderdag thuiswerken en maandag, woensdag en vrijdag op kantoor werken. Dit beviel mij goed, geestelijk voelde ik mij wat stabieler. Lichamelijk had ik wel meer pijn in mijn bovenrug. Met name een bh dragen ging echt niet, ik ben overgegaan op sport bh-topjes. De topjes, met een dunne band op de rug, zaten nog steeds oncomfortabel, maar de topjes met een breed achterpand gingen wel oke.

Bij het tweede gesprek met de bedrijfsarts hebben we afgesproken dat ik 3 uur per dag ging werken en op therapeutische basis 4 uur per dag als het goed gaat. De week daarvoor had ik mijn nieuwe contract voor 32 uur in de week getekend, woensdag is mijn vrije dag. Dus maandag, dinsdag en donderdag op kantoor werken en vrijdag thuiswerken. Deze twee weken verliepen slecht, ik was heel emotioneel en vermoeid. Dit kwam met name omdat ik niet meer in de middag op bed ging liggen. Hierdoor raakte ik zwaar vermoeid en daar werd ik enorm emotioneel van.

Bij het derde gesprek met de bedrijfsarts hebben we afgesproken om gewoon zo door te gaan totdat het beter gaat verlopen. Ik moet mijn rust pakken. Als het goed gaat kan ik 4 uur per dag werken proberen. De dag daarna heb ik een telefonisch consult gehad met de neurochirurg en ik heb hem gevraagd of ik ooit nog weer een bh zal kunnen dragen. Want op de plek waar een bh band zit zijn net die doornuitsteeksels weggehaald en ik dacht dat het dan toch een zwakke plek is geworden. Volgens de arts moet dit volledig herstellen. Het zijn mijn rugspieren die nog moeten helen en na 14 weken na de operatie zijn ze nog niet volledig geheeld. Via de huisarts zou ik eventueel houdingstherapie kunnen regelen. Met fitness zou ik begeleiding kunnen regelen i.v.m. revalideren en een trainingsschema.

Huidige stand van gevoel na 15 weken na de operatie: Ik heb nog steeds een doof gevoel in beide voeten (hak en kussens middenvoet), linker grote teen is nog steeds overgevoelig, linker bil en naar de schaamstreek is nog steeds doof en het gevoel van de endeldarm is niet altijd even goed. To be continued..

Cavernoom in ruggenmerg, deel 3

Operatie

Zondag om 20:00 uur waren we, mijn ouders en mijn vriend, weer terug in het ziekenhuis en ik moest mij melden op de verpleegafdeling. We werden naar mijn kamer begeleid. Een vierpersoonskamer en er lag 1 vrouw die duidelijk pijn had. We hebben mijn spullen er neergezet en zijn naar de wachtkamer gegaan om de vrouw haar rust te geven. We hebben daar een uur gezeten en toen was het tijd om afscheid te nemen. Toch wel emotioneel, want je weet niet hoe de operatie zal verlopen. Daarna ben ik teruggegaan naar mijn kamer. De verpleegkundige heeft mijn bloeddruk opgemeten en bloed afgenomen. Ze deed het nog niet zolang en gaf aan dat ze hoopte dat het haar zou lukken, gelukkig heb ik makkelijk te prikken vaten en het ging ook in 1 keer goed. Toen mocht ik douchen en mij klaarmaken voor de nacht.

Ik was om 6 uur wakker en een half uur later kwam de verpleging binnen. Ik kreeg bepaalde pillen die ik met een slokje water naar binnen mocht werken. Verder mocht ik niet meer eten of drinken. Ik kreeg een ziekenhuis ‘hemd’ die ik aan mocht doen met alleen mijn onderbroek aan en daarbij kreeg ik super charmante witte steunkousen. De kousen waren duidelijk een maat of 2 te klein, want ik kreeg ze niet aan. Ik heb ze een maat groter gekregen en de verpleging heeft mij geholpen met de kousen aandoen. Ze zaten enorm strak, maar dat is ook de bedoeling van die dingen. Voordat ik werd opgehaald moest ik nog even naar de wc, want je moet met lege blaas hebben als ze een katheter inbrengen (dit doen ze gelukkig nadat je al onder narcose bent).

Om kwart over 7 gingen we met bed en al naar de wachtkamer van de operatiekamers. Ik werd als tweede in de wachtkamer geplaatst. Mijn ziekenhuis-armband werd gescand en er werd gecontroleerd wie ik was, naam en geboorte datum, of ik kon vertellen waaraan ik geopereerd zou worden etc. Daarna kon ik wachten totdat ik opgehaald zou worden voor de operatie. Tijdens het wachten kwamen er nog ongeveer 8 mensen in de wachtkamer. Allemaal mensen die ook geopereerd zouden worden, allemaal in een bed. Er was één jonge meid (tiener) waarvan de moeder mee kwam. Zij mocht een speciaal overal aan doen en haarnetje op het hoofd en blijkbaar mocht zij mee naar binnen. Het kind was ook helemaal in tranen en ze kreeg een spuugbakje, ze zal wel enorm nerveus geweest zijn. Ik hoorde dat ze door de kaakchirurg geholpen zou worden. Op dat moment wilde ik ook dat iemand met mij mee gegaan was. Natuurlijk is dat niet nodig, maar de gedachte aan dat ik steun aan iemand had op dat moment.. Enfin, de een na de ander werd opgehaald en ik zag de klok zowat 45 minuten verder gaan totdat ik uiteindelijk ook werd opgehaald. Door twee vriendelijke anesthesisten werd ik in mijn bed naar de Operatie Kamer voortbewogen.

In de OK waren ongeveer 15 mensen aanwezig (ik was hier al op voorbereid dat ik niet moest schrikken van alle mensen die er zouden zijn), ook bekende gezichten van de neuroloog en onderzoeker en natuurlijk de professor die mij zou opereren. Eerst werd de TimeOut gehouden. De neurochirurg vertelde de hele kamer wie ik was en vroeg mij waar ik aan geopereerd zou worden. Ze namen door wie en wat er allemaal aanwezig moest zijn. Ten slotte werd mij nog gevraagd of ik nog vragen had; Ik heb ze succes gewenst. Hopend dat de operatie zou slagen. Daarna werden er allemaal plakkers op mijn armen geplakt, knopen van mijn hemd moesten daarvoor open. Ik kreeg infusen op mijn handen. Ik kreeg een mondkap op waar bij werd gezegd dat het puur zuurstof was en dat ik daar niet van zou slapen. Er werd mij verteld dat ik mij dronken zou voelen. Dat voelde ik daarna ook direct, dat zware gevoel in je hoofd en daarna was ik weg.

Ik kan mij niet veel herinneren van het wakker worden na de operatie behalve dat ik erge pijn had en enorm koud. Ik kreeg een gigantische warme deken over en ik weet dat dat heerlijk voelde. Ik kreeg ook een morfinepomp omdat het allemaal zo pijnlijk was. Langzaam aan werd ik wakker en voor mijn gevoel heb ik daar nog best wel een tijd gelegen in de uitslaapkamer. Ik hoorde de verpleging zeggen dat ik naar de afdeling gebracht zou worden en dat de familie al aan het wachten was. Dat was ook zo. Mijn ouders en vriend waren inderdaad al op de kamer. Ik had een pijnlijke plek op mijn wang onder mijn rechter oog en een kleine bult op mijn voorhoofd. Blijkbaar plakken ze je ogen dicht tijdens een operatie en met het er aftrekken was blijkbaar mijn huid geschaafd. En de bult; Ik gok dat ik lomp omgedraaid ben en ergens tegenaan geknald ben. Op mijn hoofd kon ik twee plekken vinden waar opgedroogd bloed in mijn haar zat, blijkbaar waren hier de schroefjes in mijn hoofd gedraaid, overigens heeft dat nooit pijn gedaan. Enfin, ik geloof dat de neurochirurg die dag nog langs geweest is om te vertellen dat het allemaal goed was gegaan. Ik moest 48 uur bedrust houden en dan woensdagmiddag zou ik op de rand van het bed mogen zitten.

De eerste nacht na de operatie was een opeenvolging van uurtje slapen, uurtje wakker, uurtje slapen, etc. ’s Ochtends werd ik door de verpleging gewassen, poedelnaakt op bed met een gordijntje om het bed. Ik zei dat mijn been zo pijnlijk was. Toen de kousen afkwamen deed dat eerst vreselijk pijn en daarna ebde de pijn weg. Blijkbaar zaten de kousen gewoon echt te strak.. Daarna moest ik mij op mijn zij draaien zodat ze mijn achterkant kon wassen. Eerst lukte het draaien niet eens, want duhh operatie aan de rug en BEDRUST (ging er door mijn hoofd). Maar nee ik moest draaien, ik kreeg een duwtje tegen de kont en het been en ik moest voor my dear life vastklampen aan het bedframe om mijzelf in die positie te houden. Ik vind het nog steeds belachelijk, maar er moest ook naar mijn wond gekeken worden en dat kon natuurlijk ook niet op een andere manier. Alles zag er goed uit en blijkbaar is de drain (drain om wondvocht af te voeren van binnenuit) er toen uitgehaald. Hier kwam ik de tweede dag achter toen de verpleging mij vertelde dat er geen drain meer in zat.. Anyways; De eerste dag na de operatie bleek mijn bloeddruk laag te zijn, wat zou kunnen komen door pijn en morfine. Ik had blijkbaar de verkeerde waardes doorgegeven aan mijn moeder, die direct de afdeling had gebeld van dat het allemaal niet goed was maar gerust werd gesteld dat ik niet de juiste waardes had verteld. I blame the morphine xD. De eerste dag na de operatie kreeg ik ook allemaal middeltjes om mijn ontlasting weer op gang te helpen, maar dat had geen succes.

De tweede nacht na de operatie werd ik ineens heel misselijk. Zo misselijk dat mijn mond van binnen warm werd, gal naar bovenkwam, ik begon te zweten en tegen het overgeven aanzat. Hierdoor was ik redelijk in paniek, want hoe geef je over zonder voorover te kunnen buigen? Mijn hele rug deed mij zeer en het bed kon ik niet eens in 45 graden krijgen dus hoe in vredesnaam zou ik moeten kunnen overgeven. De verpleging had mij een spuugbak gedaan en zei dat ik een beetje op mijn zij moest gaan liggen… Gelukkig is het niet zover gekomen. Ik kwam er zelf mee dat de morfine misschien de boosdoener was, want het gevoel kwam na elke druk op de pomp weer terug. Ook kreeg ik een spuit voor in de mond waar pijnstilling in zat en direct daarna voelde ik licht in mijn hoofd, begon te zweten, suizen in mijn oren en viel bijna flauw. De verpleging nam het in de ochtend door met de zaalarts en daarna kreeg ik oxycodon als pijnstiller. Hierna was de misselijkheid over. Ik werd ook weer gewassen en de wond zag er prima uit. Die dag kreeg ik ook weer middeltjes om mijn ontlasting op gang te helpen, onder andere een drankje met vezels die echt heel vies was en een zetpil. Het was een vreselijk gênant moment dat het gordijntje om mij dicht was, dat er een poepluier om mijn kont was geplaatst en dat ik in een ruimte met meerdere mensen moest poepen. Ik heb drie pogingen gedaan, wat uren duurde maar uiteindelijk lukte het. Maar niet omdat ik het voelde, maar omdat ik weet welke spieren je moet aanspannen om het te doen. En dat was heel zorgelijk voor mij. Ik voelde de zetpil, dus het gevoel bij mijn anus was goed. Maar het gevoel van aandrang in de endeldarm voelde ik niet.. Naast dat ik mij vreselijk schaamde omdat ik mijzelf er onder had gepoept was ik enorm verdrietig dat ik blijkbaar mijn endeldarm niet voelde. Daarnaast merkte ik tijdens het schoonmaken dat ik mijn linkerbil niet goed voelde.

De tweede dag na de operatie kwamen de neuroloog en onderzoeker weer langs om de testen bij mij af te nemen. Het gevoel van de benen werden gecontroleerd met een scherp en stomp object, een apparaat die trillingen doorgeeft, etc, het werd duidelijk dat bij mijn tenen ik overgevoelig was. Ook werd mijn kracht weer getest die gelukkig net zo goed was als voor de operatie. Rond 15:00 u kwam de fysiotherapeut langs en die zei dat ik op de rand van het bed mocht gaan zitten. Ik heb haar vragend aangekeken, hoe moet ik dat doen? Twee dagen in bed liggen en je bed niet eens rechtop kunnen zetten omdat die houding te pijnlijk was. Ik was sceptisch over of ik het zou kunnen. Ik wilde aan de rechterkant er uit, dus ik moest mijn rechter been strekken en mijn linker knie optrekken. Hierdoor rol je makkelijker op je zij. Daarna de benen over de rand heen doen en doordat het gewicht van je benen al naar beneden hangen is het makkelijker om jouw bovenlijf van het bed af te duwen. De fysio hielp bij het laatste stuk en ik zat! Ik werd lichtelijk duizelig in mijn hoofd en ik moest even een tijdje zo zitten totdat ik er weer aan gewend was. Toen vroeg de fysiotherapeut of ik het ook zag zitten om een stukje te lopen. Het infuus-ding met katheter-zak werd naast het bed gezet en mocht gaan staan. Verrek dat ging best goed. Uiteindelijk heb ik samen met de fysio een rondje op de afdeling gelopen, wel heel voorzichtig en onwennig maar toch zonder steun. Ik merkte wel direct dat ik mijn voeten niet goed voelde en daarom liep ik ook niet normaal. Ook was de houding van mijn rug voorover gebogen, omdat rechtop lopen voor mijn gevoel gewoon niet kon. De verpleging vond dat de katheter er gelijk uit kon, want ik kon nu naar de wc lopen. De eerste keer op de wc merkte ik weer dat ik mijn linkerbil niet goed voelde, ik kon niet voelen of ik goed op de wc-bril zat. Ik moest met mijn handen controleren of ik juist zat. Ik had duidelijk wel andere symptomen dan voor de operatie.

De derde dag na de operatie (hemelvaart 2019) mocht ik zelf douchen. Alle infusen waren inmiddels er uitgehaald dus het kon. Na drie volle dagen in het ziekenhuis liggen zaten er zo ongelooflijk veel klitten en knopen in mijn haar en het voelde aan als touw. Wat was dat heerlijk om mijn haar te wassen. Alleen bij het afdrogen werd ik wat zweterig en met hulp van de verpleging bij het aantrekken van mijn begon ik weer licht in mijn hoofd te worden en zat ik tegen flauwvallen aan. De verpleegster heeft gauw mijn onderbroek, broek en shirt aangedaan en naar mijn bed gebracht. Toen ik even lag begon het al weer weg te trekken. Ik heb wel vaker dat met pijn mijn bloedsuikers naar beneden zakken en dat ik gauw flauw val. Ze raadde aan om Dextro te kopen, dat gebruiken diabetes patiënten ook als ze merken dat hun bloedsuiker te ver daalt. De zaalarts vond dat ik naar huis mocht als ik dat ook zag zitten en natuurlijk wilde ik het ziekenhuis uit. Het is heel vermoeiend met alle toeters en bellen die dag en nacht afgaan, alle moetjes met wassen ’s ochtend en bloeddruk opmeten en pillen nemen op momenten dat de verpleging het zegt en de hele dag wachten totdat het bezoekuur weer begint.

Mijn buurman (op de kamer) mocht ook dezelfde dag naar huis, die was ook aan de rug geopereerd op dinsdag. Zijn vrouw vertelde dat iemand haar had aangeraden om een vuilniszak te gebruiken in de auto. Hierdoor glijd en draai je makkelijker op de stoel. Ze had bij de verpleging om zakken gevraagd, één voor haar man en één voor mij. Super aardig en achteraf gezien werkte het ook echt heel goed. De verpleging gaf mij verschillende papieren mee. Een brief voor de huisarts voor als mijn ontslag brief vrijdag nog niet bij de huisarts was aangekomen. Handleidingen voor hoe ik thuis kon revalideren. Wat wel en niet te doen etc. Recepten voor de apotheek beneden in het ziekenhuis om gelijk de eerste lading pillen mee te krijgen. Eenmaal beneden was de apotheek dicht i.v.m. hemelvaart…….. Op een papier stond dat het andere ziekenhuis in de stad wel een apotheek had die open was. Mijn zus en zwager zijn daar naartoe gegaan, terwijl mijn vriend en ik buiten dat ziekenhuis hebben zitten wachten in de auto. Dat heeft ongeveer allemaal een uur geduurd, daarna moesten we nog anderhalf uur terug naar huis. Het laatst half uur in de auto kreeg ik het echt voor mijn kiezen en was geen pretje. Maar eenmaal thuis kon ik heerlijk in mijn eigen bed liggen. Een boxspring, lekker hoog en zeer comfortabel.

Hoeveel gram hondenbrokken per dag

Onze dwergteckels krijgen op het moment de brokken van Jarco. We hebben de Medium Eend van Jarco en de Mini Zalm van Jarco. De voedingstabellen op de zakken kunnen niet kloppen als je ze naast elkaar legt.

Jarco Medium Eend

Jarco Mini Zalm

25% Ruw eiwit

12% Ruw vet

3% Ruwe celstof

6% Ruwe as

9% Vocht

3653 kcal/kg Energiewaarde

23% Ruw eiwit

13% Ruw vet

2,4% Ruwe celstof

6,4 Ruwe as

10% Vocht

3700 kcal/kg Energiewaarde

  • 5 – 10 kg 60 – 90 gram per dag
  • 5 kg 100 – 120 gram per dag
  • 6 kg 120 – 135 gram per dag
  • 7 kg 135 – 150 gram per dag
  • 8 kg 150 – 160 gram per dag
  • 9 kg 160 – 175 gram per dag
  • 10 kg 175 – 195 gram per dag

Onze honden wegen 6,6 kg. Van de Medium brokken zouden ze tussen de 65 en 75 gram per dag moeten krijgen. Van de Mini brokken zouden ze tussen de 120 en 135 gram per dag moeten krijgen. Als je naar de energiewaarde van beide zakken kijkt zou er niet zoveel verschil in mogen zitten. Ik ben bang dat onze honden een tijdje te weinig eten hebben gekregen aangezien we eerst ons aan de Medium hoeveelheid hebben gehouden.

Omdat er zo’n verschil tussen de zakken zit in hoeveelheid brokken ze horen te krijgen ben ik dus op onderzoek gegaan naar hoe je zelf kunt berekenen hoeveel gram hondenbrokken honden per dag horen te krijgen. Ik ben drie verschillende berekeningen tegengekomen. Ik weet niet welke juist is of misschien zijn beide berekeningen niet juist. Maar de volgende berekeningen heb ik gevonden op het internet:

Eerste berekening

Onderstaande berekening kijkt naar behoefte kcal van de hond en naar de kcal die de brokken bevatten. Bron 1: https://www.thedogpen.nl/blog/hondenvoeding-tips/

Eerst bereken je het basaalmetabolisme:

70,5 * gewicht hond ^ 0,75

Om de hoeveelheid kcal die de hond per dag nodig heeft wordt het basaalmetabolisme vermenigvuldigd met 1,5 voor een normaal actieve hond en voor een zeer actieve hond wordt er vermenigvuldigd met 2:

Kcal per dag nodig normaal actieve hond = basaalmetabolisme * 1,5

Kcal per dag nodig zeer actieve hond = basaalmetabolisme * 2

Daarna wordt er gekeken hoeveel kcal/kg op de hondenbrokken zak staat aangegeven.

Om uiteindelijk te weten hoeveel gram voer de hond per dag moet hebben deel je de hoeveelheid kcal die de hond per dag nodig heeft door de kcal per 100 gram van de brokken. Tot slot reken van kg naar gram.

Voorbeeld Jarco Medium Eend:

Basaalmetabolisme: 70,5 * 6,6 ^ 0,75 = 290,30

Behoefte kcal hond per dag: 290,30 * 1,5 = 435

Energiewaarde per kg: 3653

Kg brokken per dag: 435 / 3653 = 0,11908

Gram per dag = 119,08

Voorbeeld Jarco Mini Zalm:

Energiewaarde per kg: 3700

Kg brokken per dag: 435 / 3700 = 0,117567

Gram per dag = 117,57

Tweede berekening

Onderstaande berekening kijkt naar behoefte kcal van de hond en naar de kcal die de brokken bevatten. Bron 2: https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwj5iryg-a3kAhUF_aQKHRE6CZgQFjABegQIBBAC&url=https%3A%2F%2Fmaken.wikiwijs.nl%2Fuserfiles%2F5720229dc82357fba80077136dc3c2c8169eacd3.docx&usg=AOvVaw1iCViva03OVhR4AOPj5Fa- (link opent een .docx bestand). Bron 3: https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&ved=2ahUKEwjlhejdua_kAhUYURUIHb9rAksQFjAAegQIABAC&url=https%3A%2F%2Fmaken.wikiwijs.nl%2Fbestanden%2F729263%2FVoeren%2520en%2520Verzorgen_N4_Les%25204-%2520Energieberekeningen.pptx&usg=AOvVaw0i_wMq97xQVpvyqwcnaBrQ (link opent een .pptx bestand).

Eerst bereken je hoeveel percentage koolhydraten zijn op 100 gram brokken:

Koolhydraten = 100% – (%ruw eiwit – %ruw vet – %ruwe celstof – %ruw as – %vocht)

Nu is het mogelijk om de kcal per 100 gram te berekenen. Vermenigvuldig het percentage koolhydraten met 3,5. Het percentage eiwitten vermenigvuldig je ook met 3,5. Het percentage vetten vermenigvuldig je met 8,7. De resultaten hiervan tel je bij elkaar op en dit is de kcal per 100 gram brokken.

Daarna wordt REB (Rust(stofwisselings) Energiebehoefte) berekend:

REB = 30 * gewicht hond + 70

Hiermee wordt de DEB (Dagelijkse Energiebehoefte) berekend:

1,6 * REB = DEB voor intacte volwassen hond

1,4 * REB = DEB voor gecastreerde volwassen hond, neigend tot zwaarlijvigheid, senior hond

Voor dracht, lactatie en groei gelden nog andere factoren, zie bron 3.

Om uiteindelijk de voedingshoeveelheid per dag te berekenen wordt de behoefte van de hond vermenigvuldigd met 100 en dat resultaat wordt gedeeld door kcal van de brokken.

Voorbeeld Jarco Medium Eend:

REB = 30 * 6,6 + 70 = 268

DEB = 268 * 1,4 = 375,20

Koolhydraten: 100% – (25% + 12% + 3% + 6% + 9%) = 45%
Totaal kcal per 100 gram: (koolhydraten 45 * 3,5) + (eiwitten 25 * 3,5) + (vetten 12 * 8,7) = 157,50 + 87,50 + 104,40 = 349,40

Behoefte: 375 kcal per dag

Voeding: 349 kcal per 100 gram

Voedingshoeveelheid: 375 * 100 = 37500 / 349 = 107,45 gram per dag

Voorbeeld Jarco Mini Zalm:

Koolhydraten: 100% – (23% + 13% + 2,4% + 6,4% + 10%) = 45,2%

Totaal kcal per 100 gram: (koolhydraten 45,2 * 3,5) + (eiwitten 23 * 3,5) + (vetten 13 * 8,7) = 158,20 + 80,50 + 113,10 = 351,80

Behoefte: 375 kcal per dag

Voeding: 352 kcal per 100 gram

Voedingshoeveelheid: 375 * 100 = 37500 / 352 = 106,53 gram per dag

Derde berekening

Onderstaande berekening houdt geen rekening met hoe actief de hond is. Er wordt berekend met MegaJoule. Bron 4: https://canibalance.nl/2018/11/08/energiebehoefte-volwassen-honden/

Energiebehoefte (ME, metaboliseerbare energie) = 0,5 MJ per kg lichaamsgewicht ^ 0,75

Op de hondenbrokken zak staat hoeveel kcal per kg van de brokken zijn. Reken dit om naar MJ. Dit is het energiegehalte van het voer.

Voer (kg) = energiebehoefte (MJ) / energiegehalte (MJ)

Voorbeeld Jarco Medium Eend:

Energiebehoefte = 0,5 * 6,6 ^ 0,75 = 2,06

Energiegehalte per kg voer (MJ) = 3653 kcal/kg = 15,29 MJ/kg

Voer (kg) = 2,06 / 15,29 = 0,134

Voer (gram) = 134 gram per dag

Voorbeeld Jarco Mini Zalm:

Energiegehalte per kg voer (MJ) = 3653 kcal/kg = 15,49 MJ/kg

Voer (kg) = 2,06 / 15,49 = 0,132

Voer (gram) = 132 gram per dag

Renske Zalm brokken

Om te kijken hoe de drie berekeningen uitpakken bij een andere hondenbrok heb ik Renske Zalm brokken ook berekend.

Informatie brokken:

26% Ruwe eiwit

13,5% Ruw vet

2,5% Ruwe celstof

8,5% Ruw as

8,5% Vocht

41% Koolhydraten

3900 kcal/kg Energiewaarde

  • 5 kg 90 gram per dag
  • 6 kg 103 gram per dag
  • 7 kg 116 gram per dag
  • 8 kg 129 gram per dag
  • 9 kg 142 gram per dag
  • 10 kg 155 gram per dag

6,6 kg volgens voedingstabel: 110,80 gram

Eerste berekening: 435 / 3900 = 111,54 gram

Tweede berekening: 143,5 + 91 + 117,45 = 351,95. 37500 / 351,95 = 106,55 gram

Derde berekening: 2,06 : 16,33 = 126,15 gram

Taste of the Wild Pacific Stream Smoked Salmon

Om te kijken hoe de drie berekeningen uitpakken bij een andere hondenbrok heb ik Taste of the Wild Pacific Stream brokken ook berekend.

Informatie brokken:

25% Ruwe eiwit

15% Ruw vet

3% Ruwe celstof

8,9% Ruw as

10% Vocht

38,1% Koolhydraten

3600 kcal/kg Energiewaarde

  • 5 – 10 kg 100 – 150 gram per dag

6,6 kg volgens voedingstabel: 116 gram

Eerste berekening: 435 / 3600 = 120,83 gram

Tweede berekening: 133,35 + 87,50 + 130,50 = 351,35. 37500 / 351,35 = 106,73 gram

Derde berekening: 2,06 : 15,07 = 136,70 gram

Resultaten

Volgens de Jarco Medium Eend voedingstabel hoort een hond van 6,6 kg tussen 65 en 75 gram per dag brokken krijgen. Volgens de eerste berekening zou de hond 119 gram per dag brokken nodig zijn. Volgens de tweede berekening zou de hond 107 gram per dag brokken moeten krijgen. Tot slot is volgens de derde berekening 134 gram hondenbrokken per dag nodig.

Volgens de Jarco Mini Zalm voedingstabel hoort een hond van 6,6 kg tussen 120 en 135 gram per dag brokken krijgen. Volgens de eerste berekening zou de hond 118 gram per dag brokken nodig zijn. Volgens de tweede berekening zou de hond 107 gram per dag brokken moeten krijgen. Tot slot is volgens de derde berekening 132 gram hondenbrokken per dag nodig.

Als er wordt gekeken naar de toegepaste berekeningen op de andere merk brokken van Renske en Taste of the Wild lijkt de derde berekening het minst accurate te zijn. De eerste berekening zit het dichtste in de buurt van de voedingstabellen op de hondenvoer zakken.

Mocht iemand ervaring hebben met het berekenen van hoeveel gram brokken de hond per dag hoort te krijgen, dan hoor ik het graag!