Shar-Pei – Voorkomende ziektes

Ik ben iemand die van honden houdt. Ik heb alleen echt ervaring met Bouviers en Teckels, maar ik lees in facebook groepen over andere rassen. Wat mij opvalt is dat ziektes bij rashonden helemaal niet zo duidelijk zijn, totdat je baasjes van hetzelfde ras op sociaal media bij elkaar zet en dan ineens kom je er achter hoeveel honden dezelfde klachten / ziektes hebben.

Shar-pei’s kampen sowieso met de overdreven rimpels, bij puppies worden de rimpels boven de ogen vastgezet door een dierenarts. De huid is gevoelig, veel hebben last van allergieën, ook van vlooienallergie. Daarnaast komt Shar-Pei fever voor waar de hond terugkerende koorts en gezwollen hakken heeft en de nieren zwaar aangetast worden.

Iets wat niets met ziektes te maken heeft, maar wel met het uiterlijk is dat de honden verkeerd begrepen worden door andere honden. De stand van de oren en staart worden als agressief gezien waardoor ze vaak aangevallen worden door andere honden.

Duitse Pinscher – Voorkomende ziektes

Ik ben iemand die van honden houdt. Ik heb alleen echt ervaring met Bouviers en Teckels, maar ik lees in facebook groepen over andere rassen. Wat mij opvalt is dat ziektes bij rashonden helemaal niet zo duidelijk zijn, totdat je baasjes van hetzelfde ras op sociaal media bij elkaar zet en dan ineens kom je er achter hoeveel honden dezelfde klachten / ziektes hebben.

Over de Duitse Pinscher (en dus niet de Dwerg Pinscher) heb ik gehoord dat de huid op de oorpunten heel dun is waardoor er telkens open wonden op de oorpunten zitten. Door het puntje van de oren er af te laten halen door een dierenarts schijnt het op te lossen te zijn.

Bouvier – Voorkomende ziektes

Ik ben iemand die van honden houdt. Ik heb alleen echt ervaring met Bouviers en Teckels, maar ik lees in facebook groepen over andere rassen. Wat mij opvalt is dat ziektes bij rashonden helemaal niet zo duidelijk zijn, totdat je baasjes van hetzelfde ras op sociaal media bij elkaar zet en dan ineens kom je er achter hoeveel honden dezelfde klachten / ziektes hebben.

Ik kan mij 4 Bouviers herinneren, bij de eerste twee was ik nog te jong maar bij de laatste twee kan ik mij nog goed herinneren waar ze last van hadden. De ene hond had verschrikkelijk last van jeuk in haar oren, dat lag aan oormijt en dat de oren met al dat haar niet goed kunnen luchten. Daarnaast kreeg zij gigantische vetbulten die uiteindelijk haar beweging belemmerden en daarom weggehaald moesten worden. De andere hond kreeg lymfeklier kanker, met chemo hebben wij zijn leven nog een paar jaar kunnen verlengen maar op een gegeven moment kreeg hij bultjes en werd dementerend.

Dashond / Teckel – Voorkomende ziektes

Ik ben iemand die van honden houdt. Ik heb alleen echt ervaring met Bouviers en Teckels, maar ik lees in facebook groepen over andere rassen. Wat mij opvalt is dat ziektes bij rashonden helemaal niet zo duidelijk zijn, totdat je baasjes van hetzelfde ras op sociaal media bij elkaar zet en dan ineens kom je er achter hoeveel honden dezelfde klachten / ziektes hebben.

Om te beginnen bij onze eigen hond, een Dashond standaard korthaar met stamboom. Hij heeft last van voedselallergie en atopie, dit uit zich in jeuk tussen de tenen, oksels, buik, liezen, onder de kin en zijn neus. Ik heb van andere teckeleigenaren gehoord dat vooral de langharige teckels een tijd lang last hadden van epilepsie en ik heb ook gehoord dat bij de kortharen dit ook voor komt. Dan is er natuurlijk nog de bekende hernia bij de teckels waar heel veel dashonden mee te maken krijgen.

Teckel

In 2009 hebben wij een tijd zonder hond geleefd. Het huis is zo kaal en leeg dat het toch kriebelde. Mijn moeder wilde geen Bouvier weer, de vacht was veel te veel werk. Ze wilde alleen een Teckel als er een hond weer moest komen, omdat de buurman van haar ouderlijk huis ook een Teckel had en ze vond dat toch zo’n leuke hond. Mijn vader daarentegen wilde geen rat aan een touw. Ik heb een hele zoektocht op het internet gedaan en kwam uit bij een Teckelfokker in Zwartemeer, van de Mibaf’s Hoeve. Ze had een reu en een teef beschikbaar, beide puppy’s waren black en tan standaard korthaar dashondjes. Bij het eerste bezoek waren de pups 4 weken oud en we waren opslag verliefd (natuurlijk). Het teefje was druk en haar hartje ging flink te keer. Het reutje was veel rustiger en zijn hart ging heel rustig alsof hij dit elke dag meemaakte. Dit rustige gedrag sprak ons wel aan, omdat we het rustige gedrag van de Bouvier des Flandres gewend waren. Vijf weken later mochten wij eindelijk onze Frodo ophalen.

Frodo, eerste dag bij ons
Frodo, eerste dag bij ons

Frodo is geboren op 29-07-2009. Zijn papa en mama zijn Engels Gomez en Pumpkin-Pie v.h. Huys Ringh-De Vries. Ik weet dat een zusje van hem naar een fokker in België is gegaan, maar van de rest van het nest weet ik helaas niks. De fokker doet helaas ook niet aan een terugkomdag van het nest.

Bouvier des Flandres

Ik ben opgegroeid met twee Bouviers. Eerst hadden wij Asta en Boris, broer en zus. Nadat beide honden er niet meer waren kregen wij Amber en Atos, ook broer en zus. Het waren allemaal schatten van honden.

Amber en Atos

We konden ze uitlaten zonder riemen, waren prima met andere honden en gingen nooit de confrontatie aan, ze wilden alleen maar bij je liggen en geaaid worden.

Helaas zijn de honden nooit ouder geworden dan hooguit 11 jaar. Wat ik mij kan herinneren van Asta en Boris, is dat Boris overleden is terwijl er bloed voor en achter uit hem liep. Asta zat vol met vocht of lucht en de arme hond kon niet meer normaal bewegen, want alles deed haar pijn. Uiteindelijk hebben we de dierenarts er bij moeten halen om haar te laten inslapen. Helaas was het een ouderwetse veearts die heel hardhandig met haar om ging. Asta gilde het uit van de pijn, ik kan wel zeggen dat dat een zeer traumatische ervaring was voor mij als klein kind.

Amber had in haar leven twee keer een engeltje op haar schouders. De ene keer was dat toen zij baarmoederontsteking had. De dierenarts was er maar net op tijd bij om haar leven te redden, dit koste haar ook haar baarmoeder. De tweede keer was toen ze haar tong had ingeslikt. Ja, serieus. Ze had haar tong ingeslikt. Mijn vader heeft uiteindelijk zijn vingers om haar tong heen gekregen en uit haar keel kunnen trekken.

Amber en Atos

Amber had een vetbult van 3kg tussen haar buik en poot, bij de heup. Aangezien ze al op leeftijd was had de dierenarts vanaf het begin van de vetbult afgeraden om het te laten verwijderen. We kwamen daarop terug toen Amber op een gegeven moment zoveel problemen had om op te staan dat er wat moest gebeuren. De dierenarts heeft de vetbult verwijderd en alles leek goed te gaan. Helaas kon ze vanaf dat moment helemaal niet meer lopen met haar achterpoten. We hebben het een paar dagen aangekeken, haar geholpen met lopen zodat ze haar behoeftes buiten kon doen, maar er zat geen verbetering in. De dierenarts heeft haar bij ons thuis laten inslapen, dit was een hele aardige vrouw die het gelukkig pijnloos kon doen voor onze Amber.

Atos kreeg lymfeklierkanker, we zijn met hem naar De Kompaan in Ommen geweest en daar heeft hij chemotherapie gehad. In het begin waren wij natuurlijk bang dat hij, net als mensen, ook heel ziek zou worden van de kuur maar niks is minder waar. In die hele periode is hij een vrolijke, lieve en blije hond geweest op één dag na. Die ene dag was hij misselijk. Daarnaast verloor hij ook haar tijdens de chemokuur, maar daar heeft hij nooit last van gehad.

Atos, tijdens chemo

De therapie heeft hem nog een paar jaar extra gegeven en dat was het zeker waard. Op het laatst werd Atos dement en zag hij minder goed. In die periode liet ik de honden vaak midden in de nacht uit, zonder riem. Zo ineens schoot Atos in paniek over straat, opzoek naar mij. Hij was mij duidelijk kwijt. Vanaf dat moment ging hij hard achteruit. Uiteindelijk vond mijn moeder hem buiten liggen in de regen, hij had liggen slapen in de auto (wat elke hond van ons heerlijk vindt om te doen). Blijkbaar was hij er uitgesprongen en vlak daarna overleden.

Het karakter van een Bouvier is goud waard.