Cavernoom in ruggenmerg, deel 5

Het is inmiddels een jaar geleden dat ik geopereerd ben aan mijn cavernoom in mijn ruggenmerg.

Het heeft 6 maanden geduurd voordat ik weer volledig aan het werk was.

Mijn rug, waar ik geopereerd ben, is een zwak punt voor mijn gevoel. Als ik op stoelen zit waar de rand op die plek zit, dan doet dit mij pijn. Ook voel ik die spieren soms nog, terwijl dat ik ze nog nooit eerder in m’n leven heb gevoeld. Ik train ze ook niet meer met oefeningen dus ik heb er deels ook schuld aan denk ik.

Brokken voor kleine honden met voedselallergie

*Update 01-05-21: Inmiddels ben ik er achter dat mijn onderzoek niet juist is uitgevoerd. Naast de brokken krijgen de honden minstens 2 kluifsnacks per dag. Nu blijkt dat Torvi allergisch is voor koe/rund en de meeste snacks die ze kregen waren van koe. Ik zal een ander bericht maken met alle foto’s van de brokken, want dat is wel handig om bij elkaar te zien.

Onze Torvi (dwergteckel van 6kg) krijgt last van jeuk van haar voer. In haar oksels, op haar voor- en achterpoten. Ik heb ervaring met de teckel van mijn ouders die allergisch is voor gluten en kip. Dus ik ben online op zoek gegaan naar brokken waar geen gluten (het liefst helemaal graanvrij) in zitten en het liefst ook geen kip, maar daar schijnt ze beter tegen te kunnen dan de teckel van mijn ouders. Van een stuk gekookt kipfilet had ze geen jeuk aan over gehouden. Ze is nog ergens anders allergisch voor, maar ik ben er nog niet uit over wat dat is. Torvi krijgt ook jeuk van Wolf of Wilderness brokken, terwijl die helemaal graanvrij zijn maar daar zit wel kip in. Dus heeft ze toch last van kip? Hopelijk kom ik er ooit achter.

Naast de allergische reactie zit er ook veel verschil in de grootte en textuur van (geëxpandeerde/geëxtrudeerde) brokken. Hier zal ik mijn mening over delen inclusief afbeeldingen van de brokken in de voerbak van onze dwergteckels.

In verband met dat brokken nog wel eens vernieuwd kunnen worden; de afbeeldingen zijn chronologisch en ik ben begonnen in 2019.

Cavernoom in ruggenmerg, deel 4

Revalideren

Thuis moest ik zelf uitvogelen wanneer ik mijn medicatie moest nemen, want ik had geen idee wanneer ik het precies in het ziekenhuis kreeg. 4 á 5 oxycodon per dag met elke keer 2 paracetamol erbij. En daarmee dagelijks twee zakjes electrolieten-spul voor de darmen. Mijn vriend moest mij helpen met afdrogen na het douchen en onderbroek, broek en sokken aan doen. Dat kon ik echt niet alleen doen tot een week na de operatie. Daarna kon ik eindelijk zelfstandig alles voor elkaar krijgen, op wat voor manier dan ook. De eerste vijf dagen ben ik binnen gebleven, ik voelde mij niet zeker genoeg om buiten rond te lopen. Ik vertrouwde mijn eigen voeten niet, omdat ik een doof gevoel in mijn voeten had. Op de zesde dag heb ik in een kwartje een blokje om gelopen. De wereld voelde heel groot en enorm aan, mijn ogen moesten wennen aan het licht van alle kanten en mijn hoofd moest wennen aan de afstanden van de wereld om mij heen. Maar ik was nergens overheen gestruikeld en dat voelde goed. Anderhalve week na de operatie voelde ik mijn endeldarm, ik kan nauwelijks omschrijven hoe opgelucht ik op dat moment was. Twee weken na de operatie kregen wij onze twee nieuwe hondjes. Twee dwergteckel teefjes van drie jaar oud. We hadden dit zo gepland dat ik tijdens mijn revalidatie toch thuis zou zitten, zodat de honden aan het huis en ons konden wennen. Hierdoor ging ik meer lopen buiten en ik denk dat mijn revalidatie qua conditie hierdoor ook sneller verbeterde.